Για περίπου τρεις αιώνες, η ανθρώπινη φύση αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ερευνητικά πεδία. Η θεωρία του ευγενούς αγρίου, ότι ο άνθρωπος δηλαδή στις φυσικές του συνθήκες είναι ένα ειρηνικό ον, αποτέλεσε έναν από τους πυλώνες της αναγεννησιακής σκέψη και ήταν μια από τις βασικότερες επιρροές του Ζαν Ζακ Ρουσό όταν έγραφε το Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αποτέλεσε δε τη βάση σχεδιασμού σχεδόν όλων των κοινωνικών, πολιτικών και εκπαιδευτικών συστημάτων.

Σήμερα, οι η ανθρωπολογία έχει καταρίψει αυτό το μύθο και θεωρεί ότι η βία είναι μια παγκόσμια σταθερά. Ο άνθρωπος υποστηρίζει ο Στίβεν Πίνκερ, ένας από τους πιο προβεβλημένους όσο αμφιλεγόμενους διανοητές παγκοσμίως, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι πάντα ήταν τόσο βίαιοι και τόσο φονικοί όσο η τεχνολογία τους το επέτρεπε. Η σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης απλώς κρύβοταν ανάμεσα στα ιστορικά δεδομένα και τις στατιστικές.

Κάποια από τα δεδομένα ήταν κάτω από τη μύτη μας. Η συμβατική ιστορία δείχνει ότι γινόμαστε πιο φιλήσυχοι και πιο ευγενικοί… Ωστόσο, η μειώση της βίας είναι ένα σποραδικό φαινόμενο, ορατό στην κλίμακα χιλιετιών, αιώνων, δεκαετιών και χρόνων. Είναι παρούσα σε αρκετές τάξεις μεγέθους βίας από τη γενοκτονία, στον πόλεμο, στις δολοφονίες, στην αντιμετώπιση παιδιών ή ζώων υποστηρίζει ο Πίνκερ.

Προβολές: 1352

Απάντηση σε αυτό

Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση

Η σφαγή Ντρογκέντα (11 Σεπτεμβρίου 1649)

Θύματα: έως 4 χιλιάδες Η σφαγή της Ντρογκέντα ήταν το πιο αιματηρό γεγονός των Πολέμων των Τριών Βασιλείων μεταξύ 1639 και 1651. Σκοτσέζοι και Ιρλανδοί μάχονταν για την ανεξαρτησία τους από την Αγγλική κυριαρχία, ενώ η Αγγλία βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Βασιλικών και Κοινοβουλευτικών. Το 1649, ο Όλιβερ Κρόμγουελ αποβιβάστηκε στην Ιρλανδία για να ανακτήσει τη χώρα εκ μέρους του Αγγλικού Κοινοβουλίου. Το πρώτο εμπόδιο στο δρόμο του ήταν η οχυρωμένη πόλη της Ντρογκέντα. Ο Κρόμγουελ αποφάσισε να επιτεθεί αιφνιδιαστικά αντί να περιμένει την πτώση της μετά από πολιορκία. Όταν τελικά κατάφερε να μπει στην πόλη, η φρουρά της που αποτελείτο από Άγγλους Βασιλικούς και Ιρλανδούς καθώς και πλήθος κατοίκων σφαγιάστηκαν χωρίς οίκτο. Σύμφωνα με διάφορους ιστορικούς η πράξη του Κρόμγουελ ήταν ακόλουθη των συμβατικών πολεμικών ηθών της εποχής που επέτρεπε στους κατακτητές να εξοντώνουν κατά βούληση τον πληθυσμό μιας πόλης που δεν είχε παραδοθεί.

Η σφαγή του Μπατάκ (1876)

Θύματα: έως 5 χιλιάδες … Σε κάθε πλευρά υπήρχαν ανθρώπινα οστά, κρανία, πλευρά, ολόκληροι σκελετοί, κεφάλια κοριτσιών με μακριές πλεξούδες, κόκκαλα παιδιών και σκελετοί σε ρούχα… Εδώ υπήρχε ένας μύλος γεμάτος με πρησμένα πτώματα; Εκεί το σχολείο με 200 γυναικόπαιδα καμένα ζωντανά. Έτσι περιέγραψε τη σφαγή του Μπατάκ ο αμερικάνος συγγραφέας και διπλωμάτης Ευγένιος Σουίλερ στη Daily News. Σύμφωνα με τη Encyclopaedia Britannica, 5 χιλιάδες άνθρωποι σφαγιάστηκαν στο Μπατάκ τον Απρίλιο του 1876. Στην ευρύτερη περιοχής της Φιλιππούπολης ο αριθμός των θυμάτων έφτασε τις 15 χιλιάδες. Η σφαγή ήταν στα πλαίσια αντιποίνων που διετάχθησαν για την εξέγερση των Βουλγάρων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η σφαγή της Θεσσαλονίκης (390)

Θύματα: 7 χιλιάδες Η σύλληψη ενός δημοφιλούς ηνίοχου ήταν αρκετή για να προκαλέσει τη σφαγή 7000 Θεσσαλονικέων το 390 μ.Χ. Ο Βουθέριχος, ένας γότθος στρατιωτικός διοικητής διέταξε τη σύλληψη του ηνίοχου επειδή προσπάθησε να αποπλανήσει έναν υπηρέτη ή τον ίδιο το στρατιωτικό διοικητή. Οι θεατές του ιππόδρομου εξεγέρθηκαν δολοφονώντας το Βουθέριχο. Στην προσπάθεια του να διατηρήσει τις ισορροπίες με τη δύση, ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α παρενέβη και διέταξε τη γοτθική φρουρά να καταπνίξει τη εξέγερση. Αν και το νούμερο είναι υπερβολικό δείχνει το μέγεθος της σφαγής και της οργής των γότθων.

Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα (13 Ιουλίου 1995)

Θύματα: έως 8 χιλιάδεςΗ σφαγή της Σρεμπρένιτσα ήταν μεγαλύτερη σφαγή σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Ιούλιο του 1995 περίπου 8 χιλιάδες Βόσνιοι άντρες και παιδιά εκτελέστηκαν από μονάδες του σέρβικου στρατού που βρίσκονταν υπό τις οδηγίες του στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς. Πριν από τη γενοκτονία, οι δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών είχαν κηρύξει τη Σρεμπρένιτσα ασφαλή περιοχή. Περίπου 400 ένοπλοι Ολλανδοί κυανόκρανοι βρίσκονταν στην περιοχή την ώρα της σφαγής, κάτι που αργότερα οδήγησε στην πτώση της Ολλανδικής κυβέρνησης. Σύμφωνα με το συμπέρασμα του προέδρου του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης οι σερβικές δυνάμεις αφαίρεσαν από όλους τους μουσουλμάνους αιχμαλώτους, στρατιωτικούς και πολίτες, ηλικιωμένους και παιδιά, τα προσωπικά τους υπάρχοντα και έγγραφα και μεθοδικά τους εκτέλεσαν με γνώμονα την ταυτότητα τους.

Η σφαγή του στρατού του Έλφινστοουν

(6-13 Ιανουαρίου 1842) Θύματα: 16 χιλιάδες Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Καμπούλ ήταν μια κοσμοπολίτικη μητρόπολη της Ανατολής. Ευρύχωρα ξύλινα σπίτια, κήποι, θεατρικές παραστάσεις, αγώνες κρίκετ, κυνήγια ήταν τα συστατικά της καθημερινότητας εν μέσω μιας σύντομης βρετανικής κατοχής από το 1839. Ο ντόπιος πληθυσμός δεν είχε υιοθετήσει τα βρετανικά πρότυπα και με υπόβαθρο μια μάχη διπλωματικής επιρροής μεταξύ Ρωσίας, Ινδίας και Μεγάλης Βρετανίας αποφάσισε να επαναστατήσει διώχνοντας τη βρετανική φρουρά. Υπό την ηγεσία του Ακμπάρ Χαν απώθησε τις δυνάμεις των Άγγλων και Ινδών το 1842 αναγκάζοντας τους να υποχωρήσουν προς το Τζαλαλαμπάντ. Η δύναμη τους που αριθμούσε 4500 οπλίτες και 12000 προσωπικό αποδεκατίστηκε μέχρις ενός. Για τους Βρετανούς, η τραγική κατάληξη της οπισθοχώρησης οφείλεται στην ανικανότητα του Αρχιστράτηγου Γουίλιαμ Έλφιστοουν.

Η σφαγή του Κατίν (1940)

Θύματα: έως 25 χιλιάδες Δύο, μόλις, εβδομάδες μετά τη γερμανική εισβολή της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 στη Πολωνία, ο Κόκκινος Στρατός εισέβαλε στα ανατολικά της χώρας προκειμένου να ασφαλίσει τα εδάφη που είχαν προσαρτηθεί στη Σοβιετική Ένωση με τη Γερμανοσοβιετική συμφωνία των Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. 4 χρόνια αργότερα, το 1943, και ενώ οι πρώην σύμμαχοι βρίσκονταν πλέον σε πόλεμο, η Ναζιστική Γερμανία ανακοίνωσε την ανακάλυψη ομαδικών τάφων στο δάσος του Κατίν. Την ανακοίνωση ακολούθησε ένα μπαράζ διπλωματικών εξελίξεων και προπαγάνδας αλλά το πραγματικό γεγονός και οι ιστορικές λεπτομέρειες δεν έγιναν γνωστές για πολλές δεκαετίες. Οι αποκαλύψεις ήρθαν τελικά το 1990, όταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ παραδέχτηκε ότι οι σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες ήταν υπεύθυνες για τη σφαγή του Κατίν. Η διαταγή δόθηκε στις 5 Μαρτίου 1940 από τον Ιωσήφ Στάλιν κατόπιν υπόδειξης του Λαυρέντη Μπέρια. Παράλληλα, οι σοβιετικές αρχές επιβεβαίωσαν την ύπαρξη ομαδικών τάφων σε δύο ακόμη σημεία. Οι νεκροί, πολωνοί έφεδροι αξιωματικοί και οπλίτες στην πλειονότητα, ανέρχονται στους 21,768 σύμφωνα με τα πιο έγκυρα δεδομένα.

Η σφαγή του Μπάμπι Γιαρ (29-30 Σεπτεμβρίου 1941)

Θύματα: περισσότερα από 30 χιλιάδες Ότι δεν κατάφεραν ο Κόκκινος Στρατός και η NKVD επί του πληθυσμού της Ουκρανίας, ολοκλήρωσαν με τον πιο ειδεχθή τρόπο οι δυνάμεις των SS το Σεπτέμβριο του 1941. Με τη βοήθεια τοπικών συνεργατών και της ουκρανικής αστυνομίας εκτέλεσαν 33771 εβραίους πολίτες του Κίέβου κάτι που θεωρείται η μεγαλύτερη μεμονωμένη σφαγή στην ιστορία του Ολοκαυτώματος.

Η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου (1572)

Θύματα: 3 έως 100 χιλιάδες Η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου ήταν το αποτέλεσμα μιας σειράς γεγονότων με φόντο τη διαμάχη καθολικών και προτεσταντών στο Παρίσι του 16ου αιώνα. Παρότι εύθραυστη, η συνθήκη Ειρήνης του Σεν Ζερμέν (1570) έβαλε προσωρινά τέλος στις θρησκευτικές συγκρούσεις και στον τρίτο πόλεμο των θρησκειών. Δύο χρόνια αργότερα, η Μαργκερίτ Ντε Βαλουά (μετέπειτα Βασίλισσα Μαργκό και κόρη της Αικατερίνης των Μεδίκων) υποχρεώθηκε σε γάμο με τον προτεστάντη Ερρίκο Γ προκειμένου να συμφιλιωθούν οι ουγενότοι με τους καθολικούς. Ωστόσο, η οικογένεια της Αικατερίνης των Μεδίκων όσο και η διοίκηση του Παρισιού δεν έβλεπαν με συμπάθεια το γάμο. Ο μύθος λέει ότι οι νεόνυμφοι δεν κοίταξαν ούτε μια φορά ο ένας τον άλλο κατά τη διάρκεια της τελετής. Η σπίθα που άναψε τη φωτιά ήταν η αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Ναύαρχου Κολινί, του πιο επιφανή ηγέτη των ουγενότων. Οι Ουγενότοι συγκέντρωσαν ένα στρατό 4000 ανδρών έξω από το Παρίσι ως επίδειξη δύναμης και χωρίς πρόθεση να εισβάλλουν στην πόλη. Σε αντίδραση, οι αρχές του Παρισιού έκλεισαν τα τείχη εξοπλίζοντας τους καθολικούς πολίτες. Μετά το σύνθημα για την έναρξη των επιθέσεων, που δόθηκε τις πρώτες ώρες της ημέρας του Αγίου Βαρθολομαίου, και για περίπου έξι εβδομάδες, οι ουγενότοι που είχαν παγιδευτεί στην πόλη σφαγιάζονταν ανηλεώς.

Οι σφαγές σε σοβιετικές φυλακές του 1941

Θύματα: έως 100 χιλιάδες Το δεύτερο επεισόδιο της σφαγής του Κατίν ήρθε ένα χρόνο αργότερα και κατά τα πρώτα στάδια της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα. Η NKVD και ο Κόκκινος Στρατός που υποχωρούσε από τα εδάφη της Βαλτικής ανέλαβαν την εκκαθάριση των περιοχών από πολιτικούς κρατούμενους και αιχμάλωτους πολέμου. Η πλειοψηφία των θυμάτων που ανέρχονται στις 100 χιλιάδες ήταν Πολωνοί, Λευκορώσοι και Ουκρανοί.

Η σφαγή της Νανκίνγκ (1937–1938)

Θύματα: 42 έως 400 χιλιάδες Με συνολικό αριθμό θυμάτων που κυμαίνεται από 42 έως 400 χιλιάδες, 155 χιλιάδες καταμετρημένες σωρούς και άγνωστο αριθμό θυμάτων που κάηκαν, πετάχτηκαν στο ποταμό ΓιανγκΤσε, απήχθηκαν, εξαφανίστηκαν, πέθαναν αργότερα από ασθένειες ή αυτοκτόνησαν, η σφαγή της Νανκίνγκ είναι η πιο αιματηρή και αποτρόπαια σφαγή στην ιστορία. Καταμεσής του δεύτερου Σινοϊαπωνικού πολέμου και μετά της μάχη της Σαγκάης, όπου έλαβαν χώρα εγκλήματα πολέμου και από τις δύο αντίπαλες πλευρές, ο αυτοκράτορας Χιροχίτο διέταξε την άρση των περιορισμών του διεθνούς δικαίου για τους κινέζους αιχμάλωτους πολέμου. Μετά την πτώσης της Νανκίνγκ, πρωτεύουσας τότε της Κίνας, ο Ιαπωνικός στρατός επιδόθηκε σε λεηλασίες με πρόσχημα την εκκαθάριση στρατιωτών που κρύβονταν ανάμεσα σε πολίτες. Επί έξι εβδομάδες οι ιάπωνες στρατιώτες δολοφονούσαν, ακρωτηρίαζαν, βίαζαν, έκλεβαν και υποχρέωναν σε πράξεις αιμομιξίας τον κινεζικό πληθυσμό. Οι περιγραφές που έχουν διασωθεί κάνουν λόγο για ανήκουστη βιαιότητα κατά την τέλεση των εγκλημάτων.

Απο το: Πηγή: www.troktiko.eu

Η Μικρασιατική καταστροφή

θύματα:25.000 νεκροίTο Σεπτέμβρη του 1922 οι Tούρκοι καταλαμβάνουν τη Σμύρνη. Στα νερά του Kόλπου της Σμύρνης πνίγεται η «μεγάλη Eλλάς».«Ο Κεμάλ γιόρτασε το θρίαμβό του με τη μεταβολή της Σμύρνης σε τέφρα και την τεράστια σφαγή του εκεί χριστιανικού πληθυσμού», έγραψε στα απομνημονεύματά του ο Ουΐνστον Τσόρτσιλ. Η σφαγή της Σμύρνης συγκλόνισε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. Ακόμα και στη Γαλλία -η φιλοτουρκική πολιτική της οποίας καθόριζε την πληροφόρηση που παρείχαν οι δημοσιογράφοι- διογκώθηκαν τα αντιτουρκικά συναισθήματα. Όμως, περισσότερο από τις ανταποκρίσεις και τις ψυχρές επισημάνσεις των διπλωματών, το τρομερό τοπίο εκείνων των ημερών αποκαλύπτεται μέσα από τις μαρτυρίες όσων το έζησαν.



Ακρισιος είπε:

Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΙΣΠΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΙΒΑΡΟ

''Ξαφνικα μια φριχτη κραυγη σκιζει τα σκοταδια της νυχτας και ξυπνα τους εντρομους Ισπανους:ειναι οι ινδιανοι που εφορμουν στην πολη. Οι Ισπανοι κονκισταδορες ειναι ανημποροι."


Ο Πίνκερ έχει δίκαιο και για να δείξει ο άνθρωπός τα ευγενή συναισθήματα ή τα ζωώδει χρτειάζεται η συνδρομή της κάθε θρησκείας.

Η σφαγή των Ποντίων ...353.000 νεκροί !

Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 - 1923 ) με 353.000 νεκρούς αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του αιώνα μας.
Το Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο την περίοδο 1916-1923.
Η αναγνώριση αυτή, παρόλη την εβδομηκονταετή καθυστέρηση, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό και συνέδεσε το σύγχρονο ελληνισμό με την ιστορική του μνήμη. Γιατί η ήττα του 1922, η "νέα τάξη πραγμάτων" που επικράτησε τότε, με την απόλυτη συνενοχή ολόκληρου του ελλαδικού πολιτικού κατεστημένου, περιόρισαν ουσιαστικά όχι μόνο τα γεωγραφικά όρια του ελληνισμού αλλά και τα διανοητικά. Ο περιορισμός των πνευματικών νεοελληνικών οριζόντων είχε άμεση αντανάκλαση στη ελλειματική ιστορική μνήμη των σύγχρονων Ελλήνων.
Τι εννούμε με τον όρο "γενοκτονία" ; 
Η γενοκτονία ως όρος διαμορφώθηκε κυρίως στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945, όπου δικάστηκεη ηγεσία των ναζιστών εγκληματιών του πολέμου. Συγκεκριμένα ο όρος σημαίνει τη μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας. 
Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις. 
Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου, επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί. Πως και πότε διαπράχθηκε η γενοκτονία; 
Ο ποντιακός ελληνισμός, από την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας ( 1461 ) γνώρισε συνεχείς διωγμούς, σφαγές, ξεριζωμούς και προσπάθειες για το βίαιο εξισλαμισμό και εκτουρκισμό του, με αποκορύφωμα τη συστηματική και μεθοδευμένη εξόντωση - γενοκτονία του αιώνα μας.
Επτά χρόνια μετά την άλωση της Πόλης, οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Τραπεζούντα. Η οθωμανική κατάκτηση του μικρασιατικού Πόντου μπορεί να διαριθεί σε τρεις περιόδους.
  • Η πρώτη αρχίζει με την άλωση της Τραπεζούντας το 1461 και λήγει στα μέσα του 17ου αιώνα. Την περίοδο αυτή οι Τούρκοι κρατούν μάλλον ουδέτερη στάση κατά των Ελλήνων του Πόντου.
  • Η δεύτερη αρχίζει στα μέσα του 17ου αιώνα και λήγει με το τέλος του πρώτου ρωσοτουρκικού πολέμου. Χαρακτηρίζεται με τη θρησκευτική βία κατά των χριστιανικών πληθυσμών. Κατά την περίοδο αυτή πραγματοποιούνται οι ομαδικοί εξισλαμισμοί των ελληνικών πληθυσμών.
  • Η τελευταία περίοδος, που τελειώνει το 1922 υποδιαιρείται σε δύο υποπεριόδους. Η πρώτη αρχίζει με τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, το 1774. Χαρακτηρίζεται από τη συστηματική προσπάθεια των τοπικών αρχών να μην εφαρμόζουν προς όφελος των χριστιανώντους φιλελεύθερους νόμους. H δεύτερη υποπερίοδος αρχίζει το 1908 και χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη του τουρκικού εθνικισμού.
Από τους βαλκανικούς πολέμους και από τους επίσημους συμβούλους, των Γερμανών, οι Νεότουρκοι διδάχθηκαν ότι μονάχα με την εξαφάνιση των Ελλήνων και Αρμενίων θα έκαναν πατρίδα τους τη Μικρά Ασία. Οι διάφορες μορφές βίας δεν αρκούσαν για να φέρουν τον εκτουρκισμό.
Η απόφαση για την εξόντωσή τους πάρθηκε από τους Νεότουρκους το 1911, εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου και ολοκληρώθηκε από το Μούσταφα Κεμάλ ( 1919 - 1923 ).
Το Νεοτουρκικό Κομιτάτο Ένωση και Πρόοδος >> ιδρύθηκε το 1889. Στο συνέδριο τους, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1911 πάρθηκε η απόφαση, ότι η Μικρά Ασία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα. Η απόφαση αυτή καταδίκασε σε θάνατο διάφορες εθνότητες.
Οι Τούρκοι στον Πόντο άρχισαν με την επιστράτευση όλων από 15 έως 45 ετών και την αποστολή τους σε Τάγματα Εργασίας. Παράλληλα αμφισβήτησαν το δικαίωμα των Ελλήνων να ασκούν ελεύθερα τα επαγγέλματά τους και επί πλέον απαγόρευσαν τους μουσουλμάνους να εργάζονται επαγγελματικά με τους Έλληνες με την ποινή της τιμωρίας από τις στρατιωτικές Αρχές. 
Κατ΄ αρχάς οι άτακτες ορδές των Τούρκων επιτίθονταν στα απομονωμένα ελληνικά χωριά κλέβοντας, φονεύοντας, αρπάζοντας νέα κορίτσια, κακοποιώντας και καίγοντάς τα.
Οι διωγμοί των Ελλήνων του Πόντου. 
Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής ανάγκασε χιλιάδες Έλληνες των παραλίων της Μικρασίας να εγκαταλείψουν τις προαιώνιες εστίες τους και να μετοικήσουν με πολυήμερες εξοντωτικές πορείες.
Σύμφωνα με μια έκθεση της Ελληνικής Πρεσβείας, με ημερομηνία τον Ιούνιο του 1915 είναι γραμμένα τα εξής: Οι εκτοπιζόμενοι από τα χωριά τους δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν μαζί τους ούτε τα απολύτως αναγκαία. Γυμνοί και ξυπόλητοι, χωρίς τροφή και νερό, δερόμενοι και υβριζόμενοι, όσοι δεν εφονεύοντο οδηγούντο στα όρη από τους δημίους τους. Οι περισσότεροι απ'; αυτούς πέθαιναν κατά την πορεία από τα βασανιστήρια. Το τέρμα του ταξιδιού δεν σήμαινε και τέρμα των δεινών τους, γιατί οι βάρβαροι κάτοικοι των χωριών, τους παρελάμβαναν για να τους καταφέρουν το τελειωτικό πλήγμα ... >>
Σκοπός των Τούρκων ήταν, με τους εκτοπισμούς, τις πυρπολίσεις των χωριών, τις λεηλασίες, να επιτύχουν την αλλοίωση του εθνολογικού χαρακτήρα των ελληνικών περιοχών και να καταφέρουν ευκολότερα των εκτουρκισμό εκείνων που θα απέμεναν.
Το τελικό πλήγμα. 
Το 1919 αρχίζει νέος διωγμός κατά των Ελλήνων από το κεμαλικό καθεστώς, πολύ πιο άγριος κι απάνθρωπος από τους προηγούμενους. Εκείνος ο διωγμός υπήρξε η χαριστική βολή για τον ποντιακό ελληνισμό.
Στις 19 Μαϊου, με την αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, αρχίζει η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας. 
Με τη βοήθεια μελών του Νεοτουρκικού Κομιτάτου συγκροτεί μυστική οργάνωση, τη Mutafai Milliye, κηρύσσει το μίσος εναντίον των Ελλήνων και σχεδιάζει την ολοκλήρωση της εξόντωσης του ποντιακού ελληνισμού. Αυτό που δεν πέτυχε το σουλτανικό καθεστώς στους πέντε αιώνες της τυραννικής διοίκησής του, το πέτυχε μέσα σε λίγα χρόνια ο Κεμάλ, εξόντωσε τον ελληνισμό του Πόντου και της Ιωνίας.
Η τρομοκρατία, τα εργατικά τάγματα, οι εξορίες, οι κρεμάλες, οι πυρπολήσεις των χωριών, οι βιασμοί, οι δολοφονίες ανάγκασαν τους Έλληνες του Πόντου να ανέβουν στα βουνά οργανώνοντας αντάρτικο για την προστασία του αμάχου πληθυσμού. Τα θύματα της γενοκτονίας θα ήταν πολύ περισσότερα, αν δεν υπήρχε το επικό και ακατάβλητο ποντιακό αντάρτικο.
Με την επικράτηση του Κεμάλ, οι διωγμοί συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση. Στήνονται στις πόλεις του Πόντου τα διαβόητα έκτακτα δικαστήρια ανεξαρτησίας, που καταδικάζουν και εκτελούν την ηγεσία του ποντιακού ελληνισμού. Το τέλος του Πόντου πλησιάζει. Οι φωνές λιγοστεύουν.
Η γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο υπήρξε το αποτέλεσμα της απόφασης των Τούρκων εθνικιστών για επίλυση του εθνικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη φυσική εξαφάνιση των γηγενών εθνοτήτων.
Η μοίρα αυτή απετράπη με ένα εξαιρετικά οδυνηρό τρόπο: με τις; γενοκτονίες των χριστιανικών λαών, Ελλήνων και Αρμενίων, με την υποχρεωτική έξοδο όσων επιβίωσαν και με τη βίαιη τουρκοποίηση των μουσουλμανικών εθνοτήτων, όπως οι Κούρδοι, που συνέχισαν να παραμένουν στην τουρκική, πλέον, επικράτεια.
Οι Έλληνες στον Πόντο ανέρχονταν σε 700.000 άτομα την παραμονή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι το τέλος του 1923 είχαν εξοντωθεί 353.000 άτομα.

Απάντηση στη συζήτηση

RSS

Ψάχνεις κάτι ;

Loading

MYCOSMOS magazine





Συμπόσιο

Οταν οι επιστήμονες σηκώνουν τα χέρια

Ξεκίνησε από τον/την Φαύλος Κύκλος στο ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ – ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ - ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ. Τελευταία απάντηση από τον/την Βασίλειος Φωτίου 15 Ιουλ. 1 Απάντηση

Eliphas levi , ο λευκός Μάγος

Ξεκίνησε από τον/την ΣΕΡΑΠΙΣ στο ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ – ΙΔΕΕΣ – ΑΠΟΨΕΙΣ. Τελευταία απάντηση από τον/την Θνητός (κοινός) 11 Ιουλ. 13 Απαντήσεις

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

scroll to the top