Φίλιππος Φιλίππου

ΤΟ ΒΗΜΑ, 05-08-2001

Περιγραφή:

Το δάχτυλο του Ελληνόπουλο πιέζει τη σκανδάλη του αυτομάτου του. Μια γλώσσα φωτιάς ξεπηδάει από το στόμιο του όπλου και μια ριπή από πυρακτωμένες σφαίρες διαγράφει μια τροχιά θανάτου μέσα στο δωμάτιο μπροστά του. Μερικοί Γερμανοί πέφτουν θερισμένοι…

ΚΡΙΤΙΚΗ

    Ο θάνατος του Στέλιου Ανεμοδουρά στις 6 Μαΐου 2000 έκλεισε και τυπικά την ιστορία του θρυλικού Γιώργου Θαλάσση, του Παιδιού-Φαντάσματος, του χάρτινου ήρωα που έθρεψε, έτερψε και ψυχαγώγησε τους ελληνόπαιδες μετά τον Εμφύλιο και ώς την αρχή της απριλιανής δικτατορίας. Το βιβλίο Ο Μικρός Ηρως που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κατάρτι εγκαινιάζει τη σειρά με τίτλο «Ηρωες του εικοστού αιώνα», η οποία φιλοδοξεί να μιλήσει για τις πολυθρύλητες μορφές της παγκόσμιας παραλογοτεχνίας. Πρώτος στη σειρά προκρίθηκε ένας Έλληνας, ο Γιώργος Θαλάσσης, δημιούργημα του Θάνου Αστρίτη, δηλαδή του Στέλιου Ανεμοδουρά.
Γεννημένος στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 1917, με καταγωγή από τη Μάνη («οι Μανιάτες, οι οποίοι είναι θρυλικοί ως ένας ζωντανός και βίαιος λαός, είναι ο πιο ποιητικός λαός της Ελλάδας» λέει στη συνέντευξη που παραχώρησε στον Λεωνίδα Βαλασόπουλο ­ υπάρχει στο παρόν βιβλίο), πρώτος εξάδελφος του συγγραφέα Βάσου Δασκαλάκη, συζύγου της Έλλης Αλεξίου, μεγαλωμένος στον Πειραιά, συνεκδότης σε νεαρή ηλικία του λογοτεχνικού περιοδικού Αργώ, απόφοιτος της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, εκδότης και συγγραφέας του νεανικού περιοδικού επιστημονικής φαντασίας Υπεράνθρωπος, το 1952 εξέδωσε το περιοδικό Ο Μικρός Ήρως ορμώμενος από την αδήριτη ανάγκη να αυξήσει το πενιχρό εισόδημα που του πρόσφερε η δημοσιογραφία.
Η ίδια ανάγκη τον είχε ωθήσει μερικά χρόνια νωρίτερα στη συνεργασία με το άλλο θρυλικό έντυπο αστυνομικών ιστοριών, τη Μάσκα, του Απόστολου Μαγγανάρη, όπου μετέφραζε, διασκεύαζε ή έγραφε, μιμούμενος το ύφος των πραγματικών δημιουργών τους, τις περιπέτειες του Ζορό, του Ντετέκτιβ Χ., της Νυχτερίδας. Εκεί, στη Μάσκα, δημοσιεύονταν οι αντίστοιχες περιπέτειες της Φροϋλάιν Γκοστ ή Κοριτσιού-Φαντάσματος, κατά κόσμον Αγγέλας Μαρκάτου, γραμμένες από τον Νίκο Μαράκη, αστυνομικό συντάκτη του Βήματος και των Νέων, ο οποίος έβαζε τη γενναία ηρωίδα του και τους πατριώτες της ομάδας της να αγωνίζονται με σθένος κατά των γερμανών κατακτητών.
Μαρξιστής ο συγγραφέας, μέλος της ΟΚΝΕ επί δικτατορίας Μεταξά, συντάκτης προκηρύξεων και παράνομων εφημερίδων, πιάστηκε από την Ασφάλεια και όταν αφέθηκε ελεύθερος πήγε στη Σίφνο, όπου υπηρετούσε ως τελωνειακός υπάλληλος ο πατέρας του. Εκεί συμμετείχε σε μια μικρή αντιστασιακή οργάνωση κάνοντας κατασκοπεία κατά των Ιταλών, στέλνοντας πληροφορίες στο συμμαχικό στρατηγείο της Μέσης Ανατολής με τον ασύρματο ενός Νεοζηλανδού.
Βασικοί ήρωες του Μικρού Ήρωα είναι, εκτός από τον Γιώργο Θαλάσση, το γενναίο ελληνόπουλο, τον αιώνιο έφηβο, τον καλό κ αγαθό, τον υψηλόφρονα, η Κατερίνα, κόρη του σκοτωμένου πατριώτη «Κεραυνού», η νεαρή συντρόφισσά του, η αγνή ελληνοπούλα, και ο Σπίθας, ο αστείος της παρέας, ο γκαφατζής, ο αιώνια πεινασμένος, ο αλτρουιστής. Μαζί τους στις εκατοντάδες περιπέτειές τους ανά την υφήλιο δρουν μερικά άλλα πιτσιρίκια, όπως ο Διαβολάκος, τα οποία γρήγορα εξολοθρεύονται από τον εχθρό. Δίπλα τους αγωνίζονται χιλιάδες πατριώτες, πράκτορες των Συμμάχων, ξένοι σαμποτέρ ­ κυρίως στην Αθήνα. Οι αντάρτες στα βουνά σπανίως εμφανίζονται και όταν συμβαίνει αυτό ποτέ δεν κατονομάζονται: κάθε αναφορά στο ΕΑΜ και στον ΕΛΑΣ είναι άκρως επικίνδυνη σε μια εποχή όπου η αντίσταση του ελληνικού λαού αποτελεί ταμπού για τους κρατούντες.
Η επίσημη Αριστερά δεν έβλεπε με καλό μάτι το Παιδί-Φάντασμα επειδή δεν ήταν μέλος της ΕΠΟΝ. Μολονότι ο συγγραφέας είχε εργαστεί τόσο στην Ελεύθερη Ελλάδα μετά την Κατοχή όσο και στη Δημοκρατική Αλλαγή πριν από τη δικτατορία της 21ης Απριλίου, η προδικτατορική Αυγή καταφέρθηκε επανειλημμένως κατά του περιοδικού, πράγμα που έπληξε το κύρος του και ίσως μείωσε την αναγνωσιμότητά του από τους αριστερούς μαθητές.
Στα 16 χρόνια της συνεχούς παρουσίας του στα περίπτερα ο Μικρός Ήρως βγήκε σε 798 τεύχη, τα οποία ανατυπώνονταν συνεχώς για να καλύψουν τη ζήτηση. Στην αρχή της δικτατορίας οι λογοκριτές δεν έβαζαν την απαιτούμενη σφραγίδα για να μοιραστεί από το πρακτορείο διανομής, έτσι το περιοδικό σταμάτησε να εκδίδεται για λίγους μήνες. Όταν επανεκδόθηκε, πολλά πράγματα είχαν αλλάξει στην Ελλάδα, οι αναγνώστες του μειώθηκαν δραματικά και απέκτησαν άλλες συνήθειες, με αποτέλεσμα να διακοπεί η κυκλοφορία του.
Η έκδοση του βιβλίου με τίτλο Ο Μικρός Ήρως (περιέχει ένα ανθολόγιο έξι ιστοριών) οφείλει πολλά στον Ηλία Λάγιο, ο οποίος έχει κάνει την επιμέλεια και έγραψε τον άκρως ενδιαφέροντα πρόλογο, τα παραλειπόμενα και το αλφαβητάρι του Μικρού Ηρωα. Χάρη σε αυτόν οι παλαιοί αναγνώστες θα θυμηθούν τον Γιώργο Θαλάσση και οι νεότεροι θα συγκινηθούν από τη δράση ενός παιδιού που τα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια θύμιζε στους τότε μαθητές τους αγώνες των ελλήνων πατριωτών, διατηρώντας ζωντανή στη μνήμη τη θαμμένη Αντίσταση. Ο Στέλιος Ανεμοδουράς, παίρνοντας στοιχεία από τον Όμηρο, τον Δουμά, τον Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, τον Καραγκιόζη, την κατασκοπική λογοτεχνία, κατόρθωσε να αφηγηθεί τα περιστατικά της Ιστορίας με τους κανόνες του παραμυθιού.

Κείμενα αναρτημένα στο www.mikrosiros.gr

Προβολές: 191

Απάντηση σε αυτό

Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση

Mikros Hroas 7

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΘΑΛΑΣΣΗ.
ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 1: ”ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ” σελ. 9

Πάνω στο άψυχο σώμα Έλληνα πατριώτη ο Γιώργος Θαλάσσης δίνει όρκο, ότι από εκείνη τη στιγμή, θα πολεμά ασταμάτητα για την απελευθέρωση της πατρίδας του. Τον όρκο, εκείνο τον ανακάλεσε στο νου του, στις λίγες φορές που λιποψύχησε.
“Εγώ, ο Γιώργος Θαλάσσης ορκίζομαι να αφιερώσω τη ζωή μου στην υπηρεσία της πατρίδας μου! Ορκίζομαι να κάνω ό,τι μπορέσω για να προστατεύσω τους συμπατριώτες μου από τους απάνθρωπους τυράννους, ορκίζομαι να πολεμήσω εναντίον των βαρβάρων επιδρομέων, ώσπου να δω την Ελλάδα ελεύθερη και ευτυχισμένη!”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 1: ”ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΛΑΒΟΣ” σελ. 1-2

Οι πρώτες παράγραφοι του αναγνώσματος, που δίνουν το στίγμα της εποχής.
” Είναι νύχτα. Μια ξάστερη γλυκιά ανοιξιάτικη νύχτα. Χιλιάδες ασημένια άστρα τρεμοπαίζουν γλυκά πάνω από την κοιμισμένη Αθήνα, σαν να προκαλούν τους κατοίκους της να βγουν έξω και να χαρούν την ομορφιά της νύχτας.
Μα οι κάτοικοι της Αθήνας δεν βγαίνουν από τα σπίτια τους. Ξέρουν ότι μέσα στη γλυκιά νύχτα παραμονεύει ο θάνατος!
Δεν είναι ελεύθεροι! Είναι σκλάβοι που στενάζουν κάτω από τη μπότα του σκληρού Γερμανού και το μαστίγιο του νικημένου Ιταλού!
Είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους και περιμένουν. Περιμένουν με αγωνία μήπως ακούσουν το χτύπημα του θανάτου, το χτύπημα των Γερμανών στην πόρτα τους!
Και περιμένουν με λαχτάρα τη Μεγάλη Στιγμή όταν πίσω από τα μαύρα σύννεφα της σκλαβιάς θα ξεπηδήσει ο ήλιος της Ελευθερίας…”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 17: ”Ο ΠΡΑΚΤΩΡ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ”, σελ. 4

Ο αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων στο Μέτωπο της Μέσης Ανατολής, ο γνωστός Χ-1, πληροφορεί το Παιδί-Φάντασμα για την εμφάνιση του Σεϊτάν Αλαμάν, του πιο θρυλικού αντιπάλου που αντιμετώπισε το Παιδί-Φάντασμα.
“…Εδώ και λίγο καιρό έχει κάνει την εμφάνισή του στο Κάιρο ένα αλλόκοτο παιδί. Δρα ντυμένο με μια μαύρη εφαρμοστή στολή και μια κουκούλα που του σκεπάζει το πάνω μέρος του προσώπου. Στο στήθος του είναι κεντημένος ένας κόκκινος αγκυλωτός σταυρός, το σήμα του Χίτλερ.
Είναι πράκτορας του Χίτλερ και δρα εναντίον μας με τόση διαβολική επιδεξιότητα, ώστε δεν μπορέσαμε ακόμα να τον συλλάβουμε! Μπαίνει στο στρατηγείο και στα στρατόπεδά μας, κλέβει έγγραφα ή προκαλεί ανατινάξεις και φεύγει πάλι χωρίς να μπορούμε να τον σκοτώσουμε ή να τον πιάσουμε. Είναι πιο γρήγορος από τον άνεμο, πιο ευλύγιστος από φίδι και πιο επιθετικός από πεινασμένη τίγρη! Οι ’ραβες τον έχουν βαφτίσει ”Σεϊτάν Αλαμάν”, δηλαδή Διαβολογερμανό!. Και δεν έχουν άδικο!..”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 32: ”ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ!” σελ. 29-30

Για την Γερμανίδα κατάσκοπο Φροϊλάιν Χ, όλα είναι μπερδεμένα μέσα της. Δεν ξέρει αν μισεί το Παιδί-Φάντασμα και πρέπει να το εξοντώσει, δεν ξέρει , αν το θαυμάζει, δεν ξέρει αν είναι… ερωτευμένη μαζί του. Πάντως το τελευταίο αναγκάζεται να το ομολογήσει, όταν βρίσκοντας τις πιο απίθανες δικαιολογίες, εμποδίζει τον Σεϊτάν Αλαμάν να σκοτώσει το Γιώργο, που βρισκόταν μπροστά τους ανήμπορος να αντιδράσει.
“Το πρόσωπο του Σεϊτάν Αλαμάν γεμίζει μανία.
-Φροϋλάιν Χ, ουρλιάζει. Τώρα καταλαβαίνω γιατί τόσες φορές δεν πυροβόλησες εναντίον του Παιδιού-Φάντασμα, ενώ μπορούσες να τον σκοτώσεις! Αγαπάς τον Γιώργο Θαλάσση!..
-Ναι απαντάει με διαπεραστική φωνή η Φροϋλάιν Χ. Τον αγαπάω και τον θαυμάζω! Γιατί είναι ανδρείος, ριψοκίνδυνος, ιπποτικός, δυνατός, επιδέξιος, ηρωικός! Γιατί είναι πολύ ανώτερος από μας! Δεν θα σε αφήσω να τον σκοτώσεις Σεϊτάν Αλαμάν! Και τραβάει το πιστόλι της!”.
Ο Σεϊτάν Αλαμάν κατάφερε να την αφοπλίσει και να την απειλήσει αυτός με το δικό του πιστόλι. “Φύγε..”, της λέει. “…Αν μείνεις εδώ δεν θα διστάσω να τραβήξω τη σκανδάλη!.. -Θα φύγω, Σεϊτάν Αλαμάν…” του αποκρίνεται με αργή συρτή φωνή γεμάτη φαρμάκι. “…Αν, όμως σκοτώσεις το Γιώργο, ορκίζομαι ότι θα σε σκοτώσω! Το ορκίζομαι στο όνομα του μικρού μου αδελφού που τόσο μοιάζει στα χαρακτηριστικά με το Παιδί-Φάντασμα…”
Κοιτάζει το Γιώργο με ένα βλέμμα, όπου η εχθρότητα σμίγει με μια παράξενη στοργή. -Σε μισώ Παιδί-Φάντασμα, λέει, γιατί είσαι εχθρός της πατρίδας μου. Δεν θέλω όμως να πεθάνεις. Αν πεθάνεις θα εκδικηθώ!..
Ο Σεϊτάν Αλαμάν βάζει τα γέλια: “…Χα, χα, χα! Η Φροϋλάιν Χ είναι ερωτευμένη !.”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 38: ”ΕΛΛΑΣ, Η ΓΑΛΑΖΙΑ ΘΥΕΛΛΑ” σελ. 13

Ο Γιώργος έχει πέσει σε βαθιά απελπισία νομίζοντας ότι η Κατερίνα έχει σκοτωθεί. Αυτή, ωστόσο βρίσκεται απέναντί του κρύβοντας το πρόσωπό της πίσω από τη μάσκα της ”Γαλάζιας Θύελλας” και φυσικά ο Γιώργος δεν την αναγνωρίζει.
“…Έχω χάσει την Κατερίνα, την αγαπημένη μου και αν δεν ήταν σκλαβωμένη η πατρίδα μου η ζωή δεν θα είχε κανένα νόημα, κανένα σκοπό για μένα! -Τόσο πολύ λοιπόν την αγαπούσες την Κατερίνα; ρωτάει η Γαλάζια Θύελλα κρύβοντας ένα πονηρό χαμόγελο..
-Την αγαπούσα περισσότερο και από την ίδια μου τη ζωή -Ήταν πολύ τυχερή αυτή η Κατερίνα, αφού σου ενέπνευσε τόση αγάπη, του λέει η Γαλάζια Θύελλα αναστενάζοντας. Νιώθει μια δυνατή επιθυμία να ριχτεί στην αγκαλιά του Γιώργου και να του πει, πως τον αγαπάει και αυτή, όσο την αγαπάει αυτός και ακόμα πιο πολύ!..

Ο ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 73: ”Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ” σελ. 21

Σε εφημερίδες της εποχής (καλοκαίρι του 1954) δημοσιεύεται είδηση, ότι οι Αμερικανοί στον πόλεμο της Κορέας ίσως έκαναν χρήση μικροβιακών όπλων. Η επικαιρότητα εντάσσεται για μιαν ακόμα φορά στην πλοκή των επεισοδίων του Μικρού Ήρωα… Με δράστες, ωστόσο, τους Γερμανούς και ο νοών, νοείτω…
“…Το Παιδί-Φάντασμα νοιώθει το αίμα του να παγώνει. Ο μικροβιακός πόλεμος!.. Οι Γερμανοί ετοιμάζονται να εξαπολύσουν εναντίον της Αμερικής τον πόλεμο των μικροβίων, τον πιο τρομερό, τον πιο φριχτό, τον πιο απάνθρωπο, πιο ύπουλο και πιο άτιμο πόλεμο που έχει ποτέ επινοήσει ο νους του ανθρώπου. Χιλιάδες εκατομμύρια άντρες, γυναίκες και παιδιά θα βρουν το θάνατο, αν οι δολοφόνοι αυτοί κατορθώσουν να εξαπολύσουν τα μικρόβιά τους…”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 120: ”Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΠΡΟΔΩΣΕ” σελ. 3-4

Το επεισόδιο αναφέρεται στο μεγάλο μπλόκο των Γερμανών και των ευζωνικών ταγμάτων Ασφαλείας στην Καλλιθέα τον Αύγουστο του ’44.
“…Το σκοτάδι που τυλίγει την Καλλιθέα, το μεγάλο προάστιο της Αθήνας είναι γεμάτο τρόμο και φρίκη. Ολόκληρη η Καλλιθέα.
Από τον Ιλισσό έως τη λεωφόρο Συγγρού και από τα Σφαγεία έως τις Τζιτζιφιές είναι ζωσμένη από ισχυρές μονάδες Γερμανών και Ιταλών στρατιωτών και από πολυάριθμους πράκτορες του τυράννου. Μεγάλα αυτοκίνητα φορτωμένα πάνοπλους στρατιώτες κυκλοφορούν στους δρόμους και τα μεγάφωνα μεταδίδουν διαταγές στους τρομαγμένους κατοίκους. ”Προσοχή… Προσοχή!..
Όλοι οι άντρες από ηλικίας δεκαέξι ετών και πάνω να συγκεντρωθούν στην κεντρική πλατεία!. Όσοι δεν υπακούσουν θα τουφεκισθούν επί τόπου, χωρίς καμία διαδικασία!” Μέσα στα σπίτια, μητέρες και γυναίκες δακρύζουν και αγκαλιάζουν με λαχτάρα τους άντρες τους και τα παιδιά τους. Ξέρουν τι θα πει γερμανικό μπλόκο. Ξέρουν ότι πολλοί από εκείνους που θα πάνε στην πλατεία δεν θα γυρίσουν στα σπίτια τους.
Σπαραχτικές σκηνές αποχωρισμού διαδραματίζονται μέσα σε όλα σχεδόν τα σπίτια και οι άντρες από δεκαέξι χρονών και πάνω βγαίνουν στους δρόμους και κατευθύνονται προς την κεντρική πλατεία, όπου έχει κιόλας εγκατασταθεί μια ισχυρή δύναμη των γερμανικών Ταγμάτων Εφόδου, των τρομερών Ες-Ες.
Στην πλατεία οι Έλληνες παρατάσσονται σε μια ατέλειωτη γραμμή κάτω από την απειλή των αυτομάτων και περιμένουν. Περιμένουν με καρτερία να ακούσουν την καταδίκη τους. Περιμένουν σφίγγοντας τα δόντια τους και προσπαθούν να παρηγορηθούν με τη σκέψη ότι μια μέρα ο ελληνικός λαός θα διώξει για πάντα τους τυράννους από τα ιερά ελληνικά χώματα, όπου γεννήθηκε για πρώτη φορά η ιδέα της ελευθερίας..”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 135: ”ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ” σελ. 8

Η αντιτουρκική έκρηξη οργής του συγγραφέα για τα γεγονότα της Κωνσταντινούπολης τον Σεπτέμβριο του 1955 εκδηλώνεται σε ρυθμό κρεσσέντο στο τεύχος αυτό. Το πρώτο και λιγότερο ”σκληρό” από τα 3-4 σημεία σκληρής έως περιφρονητικής κριτικής για τους Τούρκους εντάσσεται στη σκηνή ανάθεσης αποστολής στο Παιδί-Φάντασμα από τον Χ-1 στην Τουρκία.
“Οι Τούρκοι παρ’ όλη τη συμμαχία τους με την Ελλάδα και τα άλλα ελεύθερα κράτη, προδίδουν τον αγώνα της ελευθερίας και συνεργάζονται κρυφά με τους Γερμανούς. Όσοι Έλληνες φεύγοντας κρυφά από την Ελλάδα για να φτάσουν στη Μέση Ανατολή, συλλαμβάνονται καθώς περνούν από την Τουρκία, φυλακίζονται, βασανίζονται από τους Τούρκους τελωνειακούς κα αστυνομικούς, που τους κλέβουν ό,τι πολύτιμο έχουν επάνω τους. Μερικοί μάλιστα έχασαν και τη ζωή τους ακόμα, στα χέρια των ”φίλων” μας των Τούρκων…
Ο Γιώργος σφίγγει τα δόντια του και το πρόσωπό του χλωμιάζει από θυμό και αγανάκτηση: Με λυπεί πολύ το γεγονός ότι θα αναγκαστώ να δράσω εναντίον των Τούρκων, τους οποίους όλοι μας νομίζαμε συμμάχους της Ελλάδας και του ελευθέρου κόσμου. Αφού, όμως είναι προδότες, θα χτυπηθούν πιο σκληρά από τους Γερμανούς, τους Ιταλούς και τους Βουλγάρους, που στο κάτω-κάτω είναι εχθροί μας…”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 202: ”ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΣΠΙΘΑ” σελ. 16

Ο Σπίθας συμμετέχει σε σαμποτάζ καταστροφής κτιρίων που χρησιμοποιούν οι Γερμανοί. Αναλαμβάνει να ανατινάξει μια αποθήκη, που πολύ αργότερα μαθαίνει ότι ήταν αποθήκη τροφίμων. Θεωρεί την πράξη του ως έγκλημα καθοσίωσης.
“..Είμαι ένας εγκληματίας !, τραυλίζει ο Σπίθας μέσα από τους λυγμούς του. Είμαι ένας κακούργος! Μανούλα μου! Πώς θα συγχωρέσω ποτέ τον εαυτό μου για το φριχτό έγκλημα που έκανα; Κατάστρεψα χιλιάδες τόνους τρόφιμα! χιλιάδες τόνους! Είμαι ένας δολοφόνος! Τις καημένες τις κονσερβούλες! Τα φουκαριάρικα τα φασόλια και τα ρεβίθια και τις φακές και τα τυριά! Μου αξίζει η κρεμάλα! Να πεθαίνω από την πείνα και να καταστρέψω τόσα τρόφιμα, όσα θα μου έφταναν να τρώω από το πρωί έως το βράδυ κάθε μέρα χωρίς να σταματάω ποτέ, έστω κι αν επρόκειτο να ζήσω χίλια χρόνια!..
Πέφτει στα γόνατα και αρχίζει να χτυπάει χάμω το κεφάλι του μουγκρίζοντας με απόγνωση: -Το έγκλημά μου είναι μεγάλο!.. Πολύ μεγάλο!”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 223: ”Ο ΤΙΜΩΡΟΣ”, σελ. 10

Το Παιδί-Φάντασμα είναι αιχμάλωτο στα χέρια του Ρόμμελ. Ο Γερμανός στρατηγός με ήπιο σχεδόν πατρικό τρόπο προσπαθεί να πείσει τον Γιώργο Θαλάσση να αποσυρθεί από τη δράση, ενώ ταυτόχρονα ο συγγραφέας τον βάζει να σχολιάζει την αγγλική πολιτική, για την οποία μεσούντος του 1958 (εποχή που κυκλοφόρησε το τεύχος) η ελληνική κοινή γνώμη ήταν κάθε άλλο παρά φιλική.
” -Θα λυπηθώ πολύ αν δω να πέφτει νεκρός ένας ήρωας σαν και σένα! Δεν σου ζητώ να προδώσεις την πατρίδα σου και να συνεργαστείς με τους εχθρούς της. Θα μου επιτρέψεις όμως να σου πω μερικά λόγια που θέλω να θυμηθείς μια μέρα, όταν αυτός ο πόλεμος θα έχει τελειώσει. Εκείνοι που σήμερα κάνουν τους φίλους, επειδή σας έχουν ανάγκη, θα γίνουν εχθροί σας! Εννοώ τους ’γγλους. Δεν έχουν πίστη αυτοί οι άνθρωποι! Έχουν στο παρελθόν προδώσει όλους τους συμμάχους τους με τον πιο αισχρό τρόπο και θα προδώσουν και την Ελλάδα, παρ’ όλες τις θυσίες που κάνει η μικρή, αλλά ηρωική χώρα σας!..”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ: 273: ”ΠΟΛΕΜΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ” σελ. 28

Κάποιος πρέπει να θυσιαστεί για να ανατιναχτεί μια γέφυρα, από όπου θα περνούσε γερμανικό τρένο με πολεμοφόδια.
Και ενώ ετοιμάζονται να ρίξουν κλήρο, εμφανίζεται μια γυναίκα, που ισχυρίζεται ότι δικαιωματικά σε αυτήν πρέπει η τιμή να θυσιαστεί.
“Είναι η Ελένη Κομνίτη είναι μια ατρόμητη πατριώτισσα, που παίζει κάθε φορά τη ζωή της κορώνα-γράμματα πολεμώντας εναντίον των τυράννων. Οι κατακτητές σκότωσαν τον πατέρα της, τον άντρα της και τα παιδιά της.
Έχει μείνει μόνη στον κόσμο. Μόνη της με την πατρίδα της και έχει ορκιστεί να κάνει τους βαρβάρους κατακτητές να πληρώσουν ακριβά αυτό που έκαναν! -Έχω όλο το δικαίωμα, λέει η Ελένη Κομνίτη να πάω εγώ με έχοντας τις βόμβες. Όλοι οι δικοί μου πολέμησαν και πέθαναν για την Ελλάδα! Και εγώ πολεμώ για την Ελλάδα και θα πεθάνω για την Ελλάδα! Δώστε μου τις βόμβες γιατί η ώρα πλησιάζει..
’λλωστε πιο εύκολα μπορεί να πλησιάσει στη γέφυρα μια γυναίκα, παρά ένας άντρας!…
Ο Γιώργος και οι άλλοι πατριώτες κοιτάζουν με θαυμασμό την υπέροχη αυτή γυναίκα, που ο χαμός των δικών της, αντί να τη λυγίσει, την έκανε έναν από τους πιο ηρωικούς και μαχητικούς αγωνιστές της ελευθερίας και που τώρα θυσιάζει τόσο πρόθυμα τη ζωή της για να βοηθήσει την πατρίδα της και να εκδικηθεί τους τυράννους για το σκοτωμό των αγαπημένων της προσώπων.
-Δώστε τις βόμβες στην Ελένη Κομνίτη! λέει ο Γιώργος με φωνή που τρέμει ελαφρά από τη συγκίνηση… Έχει πραγματικά όλα τα δικαιώματα!..”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 299: ”Ο ΜΙΚΡΟΣ ΧΙΤΛΕΡ ΠΡΟΔΙΔΕΙ” σελ. 4

Ο συγγραφέας βάζει τον Χίτλερ να σχολιάζει με σκληρά λόγια την αγγλική πολιτική και να προφητεύει τη μελλοντική συμπεριφορά των ’γγλων απέναντι στην Ελλάδα αρχικά και στην Κύπρο ειδικότερα. Η επικαιρότητα της εποχής που δημοσιεύτηκε το τεύχος αυτό (1958) δικαιολογούσε μια τέτοια κριτική, και βρισκόταν σε απόλυτη συμφωνία με το δημόσιο αίσθημα για τους Άγγλους.
“…Πρέπει να σου πω ότι εκείνοι που λένε ότι είναι σύμμαχοι της Ελλάδος, οι ’γγλοι, είναι άνθρωποι χωρίς πίστη. Έχουν πολλές φορές στο παρελθόν προδώσει τους συμμάχους τους και να είσαι βέβαιος ότι το ίδιο θα κάνουν και στην Ελλάδα όταν τελειώσει ο πόλεμος αυτός. Όσο σας έχουν ανάγκη σας φέρονται με τον καλύτερο τρόπο. Όταν, όμως, δεν θα σας χρειάζονται πια, τότε θα δείτε ότι δεν είναι φίλοι σας, αλλά εχθροί σας!..”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 337: ”ΤΟ ΓΕΡΑΚΙ ΧΑΝΕΙ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ”, σελ. 24

Το Παιδί-Φάντασμα έχει αιχμαλωτίσει τον Γερμανό πράκτορα ”Γεράκι” και του κάνει αντιπολεμικό κήρυγμα.
“Και τα εκατομμύρια των ανθρώπων Γερμανών, Ελλήνων, Γάλλων, Ιταλών, ’γγλων, Αμερικανών που σκοτώθηκαν και σκοτώνονται κάθε μέρα; Γιατί να πεθαίνουν οι άνθρωποι αυτοί; Και γιατί να βυθιστούν στο πένθος οι οικογένειές τους; Γιατί να απλωθεί στον κόσμο τόση δυστυχία; Γιατί να ξυπνήσουν όλα τα κακά ένστικτα του ανθρώπου και ο ένας να σκοτώνει τον άλλον; Γιατί να καταστραφούν ολόκληρες πόλεις μαζί με όλους τους κατοίκους τους; Γιατί όλα αυτά τα βασανιστήρια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης; Δεν καταλαβαίνεις Γεράκι, ότι ο πόλεμος είναι το χειρότερο μέσο για να βρει κανείς το δίκιο του; Όταν θα τελειώσει ο πόλεμος αυτός κι αν ακόμα τον έχει κερδίσει η Γερμανία, η πατρίδα σου θα έχει υποστεί τόση καταστροφή και θα έχουν πεθάνει τόσοι συμπατριώτες σου, ώστε η νίκη θα είναι δώρο άδωρο (…) Και συνεχίζετε τον πόλεμο, μολονότι βλέπετε ότι η Γερμανία καταστρέφεται. Ενδιαφέρεστε μόνο για τη νίκη του Χίτλερ και όχι για την πατρίδα σας! Και ξεχνάτε ότι ο Χίτλερ δεν θα υπάρχει μια μέρα, αλλά η Γερμανία θα ζει και θα έχει πάνω στο κορμί της τα σημάδια από τις πληγές που δέχεται τώρα και που θα δεχτεί ακόμα, αν ο πόλεμος συνεχιστεί!..”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 411: ”ΔΥΟ ΗΡΩΕΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ” σελ. 9

Ο Διαβολάκος και το Ζουζούνι βρίσκονται επικεφαλής μαθητικής διαδήλωσης. Στην κορύφωση της πορείας οι Γερμανοί ανοίγουν πυρ κατά των μαθητών. Ο Γιώργος, ο Σπίθας και μερικοί από τους πιο αποφασισμένους άντρες της ομάδας κρούσης της οργάνωσης παρακολουθεί την πορεία από κοντά με τα όπλα τους κρυμμένα κάτω από τα ρούχα τους.
” Αυτό που επακολουθεί είναι φριχτό και θα μείνει στην ιστορία του πολέμου σαν μια από τις πιο εγκληματικές πράξεις των ανθρώπων του Χίτλερ. Οι Γερμανοί στρέφουν τα όπλα τους εναντίον των μικρών μαθητών και πιέζουν την σκανδάλη! Ένα μουγκρητό πληγωμένου θηρίου ξεπηδάει από το λαρύγγι του Σπίθα. Γιατί από τους πρώτους που πέφτουν κάτω από τις σφαίρες των Γερμανών είναι ο Διαβολάκος και το Ζουζούνι! -Μανούλα μου! Γρυλίζει. Μανούλα μου! Τα καημένα τα παιδάκια!.. Τα σκότωσαν!… Το μακελειό δεν κρατά πολύ. Η μανιασμένη και γεμάτη οργή επίθεση της ομάδας κρούσης της οργάνωσης του Παιδιού-Φάντασμα αναγκάζει τους άνανδρους δολοφόνους να τραπούν σε άτακτη φυγή. Στο μεταξύ έχουν σκορπίσει έντρομα στους γύρω δρόμους και τα παιδιά, που δεν περίμεναν ποτέ, όσο βάρβαροι και αν ήταν οι κατακτητές, ότι θα άνοιγαν πυρ εναντίον αόπλων παιδιών. Στην άσφαλτο του δρόμου απομένουν μόνον ασάλευτα κορμιά. ’ψυχα κορμιά αθώων παιδιών και μερικοί από τους δολοφόνους τους χτυπημένοι θανάσιμα από τα πυρά των Ελλήνων πατριωτών.. Ο Γιώργος κρεμά στον ώμο του το αυτόματό του και τρέχει γεμάτος αγωνία εκεί που έχουν πέσει οι δυο μικροί φίλοι του. Σκύβει πάνω από τα δύο αναίσθητα παιδιά, ενώ ένα αόρατο παγωμένο χέρι σφίγγει την ψυχή του.
Εξετάζει το σφυγμό τους, ακουμπάει στο στήθος τους για να ακούσει τους παλμούς της καρδιάς τους… Τίποτε! Τα δυο παιδιά είναι νεκρά! Τα δύο Ελληνόπουλα έχουν δώσει τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας τους! Σηκώνει το κεφάλι του και οι άλλοι πατριώτες βλέπουν δυο χοντρά δάκρυα να κυλούν στα μάγουλά του…”

ΑΠΟ ΤΟΤΕΥΧΟΣ 592: ”ΜΠΟΜΠΙΡΑΣ, ΤΟ ΣΟΦΟ ΠΑΙΔΙ” σελ. 4-5

Η μικρή ηρωίδα Σουσουράδα τραυματισμένη θανάσιμα, σβήνει ενώ γύρω της βρίσκονται μαζεμένοι οι φίλοι της.
“… Τα μάτια της Σουσουράδας ανοίγουν και το βλέμμα τους θολό, καρφώνεται πάνω στο παχύ πρόσωπο του Σπίθα. -Χοντρέ! Λέει με φωνή που μόλις ακούγεται. …έλα πιο κοντά!… Ο Σπίθας πλησιάζει πιο πολύ και γονατίζει πλάι στο κρεβατάκι της. Η Σουσουράδα λέει με φωνή τόσο σιγανή, που λες κι έρχεται από τον άλλον κόσμο: -Χοντρέ, σε λίγο θα πεθάνω! Μην κλαις! Δεν πρέπει να κλαίμε όταν ένας από μας πεθαίνει! Πρέπει να γελάμε και να τραγουδάμε! Προσφέρουμε στην πατρίδα τον εαυτό μας! Στον αγώνα για την ελευθερία! Και όποιος πεθαίνει για την ελευθερία είναι σαν να ζει αιώνια!
Ο Σπίθας ξεσπά σε ένα γοερό κλάμα. Η Σουσουράδα τον αποπαίρνει με αυστηρό ύφος:
-Χοντρέ, γυναίκα είσαι και κλαις έτσι; Δεν ντρέπεσαι λιγάκι; Τι πράγματα είναι αυτά θέλω να γελάσεις! Και να τραγουδήσεις! Θέλω να μου φτιάξεις ένα εύθυμο τραγούδι μόλις πεθάνω! Μου το υπόσχεσαι αυτό;
-Σου το υπόσχομαι, λέει ο Σπίθας.
-Φίλησε με!… Ο Σπίθας σκύβει και αφήνει ένα τρυφερό φιλί πάνω στο μέτωπο της μικρούλας φίλης του. Την ίδια στιγμή, τα μάτια της Σουσουράδας κλείνουν και το στήθος της παύει να ανεβοκατεβαίνει..”

ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 668: ”Ο ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΧΕΡΙ” σελ. 5

Το Παιδί-Φάντασμα έχει απέναντί του τον περίφημο στρατηγό του Χίτλερ τον Βίλελμ φον Κανάρις, αρχηγό της γερμανικής αντικατασκοπείας, που του ζητάει να του δώσει τον μυστικό τύπο για την κατασκευή της ατομικής βόμβας, τον οποίο ο Γιώργος είχε αποσπάσει από Γερμανό επιστήμονα και είχε ήδη καταστρέψει για να μην πέσει στα χέρια, ούτε των Συμμάχων ένα τέτοιο φοβερό όπλο μαζικής καταστροφής και ολέθρου.
“Ο Γιώργος νιώθει θαυμασμό για τον άνθρωπο αυτό και για την εξυπνάδα του. Έχει ακούσει πολλά για τον φον Κανάρις. Είναι ένας από τους πιο έξυπνους ανθρώπους του κόσμου. Και έχει ακούσει κάτι που δεν μπορεί να το πιστέψει. Ότι δηλαδή ο φον Κανάρις μισεί τον Χίτλερ και το καθεστώς του! -Θέλω να με πιστέψεις, του λέει ο ναύαρχος. Δε θα παρέδιδα ποτέ στον Χίτλερ ένα όπλο, με το οποίο ο τρελός αυτός εγκληματίας θα βύθιζε την ανθρωπότητα στο αίμα και στη συμφορά…Θέλω τον τύπο για να τον καταστρέψω.. Να μην πέσει στα χέρια του!..
’λλο τόσο δεν θέλω να πέσει στα χέρια των Συμμάχων, γιατί ποιος μου λέει ότι ανάμεσα στους ηγέτες των Συμμάχων δεν θα βρεθεί κάποιος που θα θελήσει να κατασκευάσει την ατομική βόμβα και να τη ρίξει στις γερμανικές πόλεις σκοτώνοντας εκατομμύρια ανθρώπους”

Mikros Hroas 9

ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ

ΠΑΙΔΙ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ…
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ…
ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΟΣ…

Κωδική ονομασία: Πράκτωρ Ελλάς!
Ανεπαρκής να τον περιγράψει.
Για τούτο και ξεχάστηκε.
Έγινε το Παιδί-Φάντασμα: ο φόβος και ο τρόμος των κατακτητών.. Ο ανίκητος…
Παιδί-Φάντασμα, γιατί ξεγλιστρούσε κι από τις πιο θανάσιμες παγίδες…
Παιδί-Φάντασμα, γιατί εμφανιζόταν απρόσμενα, ακάλεστος και τιμωρός…
Πρότυπο ευρυμάθειας, πρότυπο ιπποτικότητας…
Σταυροφόρος υψηλών ιδανικών…
Ατσάλινη θέληση, άφθαστος στο σημάδι και στην ιαπωνική πάλη..
Έμπειρος πιλότος, οδηγός και ηγέτης…
Παιδί-Φάντασμα: εμβαπτισμένο και εμποτισμένο στα άχραντα του Γένους νάματα…
Dum spiro, spero: Τρόπος ζωής…
Γιώργος Θαλάσσης: Πουλούσε χαρουπόπιτες για να ζήσει, πριν γίνει το Παιδί-Φάντασμα…
Γιώργος Θαλάσσης: αθεράπευτα ερωτευμένος με την Κατερίνα…
Γιώργος Θαλάσσης, Παιδί-Φάντασμα, Μικρός Ήρως: Μόλις 13 χρονών!..
(τ.189, 469, 357, 389, 509, 768, 770)

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΘΑΛΑΣΣΗ


“Εγώ, ο Γιώργος Θαλάσσης, ορκίζομαι να αφιερώσω τη ζωή μου στην υπηρεσία της πατρίδος μου! Ορκίζομαι να κάνω ό,τι μπορέσω για να προστατεύσω τους συμπατριώτες μου από τους απάνθρωπους τυράννους, ορκίζομαι να πολεμήσω εναντίον των βαρβάρων επιδρομέων, ώσπου να δω την Ελλάδα ελεύθερη και ευτυχισμένη!”
τ. 243 (Όρκος στη γαλανόλευκη/ εξώφυλλο).

ΚΑΤΕΡΙΝΑ
ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ ΠΑΙΔΙ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ…
ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΘΑΛΑΣΣΗ

Κατερίνα: προνύμφη με κοτσιδάκια…
Κατερίνα: Αμαζόνα καταιγιστικής δράσης…
Αστραπή εκτυφλωτικής ομορφιάς, ”εν μια νυκτί”…
Από προστατευόμενη, προστάτιδα του αγαπημένου της Γιώργου…
Κατερίνα: πίσω από τη μάσκα της ”Νίκης” και το βέλο της ”Ελλάδος”…
Έως να αποδείξει, ότι θα στέκει δίπλα του ισάξιά του…
Ατσάλινη θέληση, άριστη γνώστρια πολεμικών τεχνών…
’φθαστη χειρίστρια όπλων…
Αδυσώπητη τιμωρός…
Αντρικές αρετές σε εύθραυστο γυναικείο κορμί…
Θηλυκό Παιδί-Φάντασμα για τους κατακτητές…
Απλώς θηλυκό, για τον αγαπημένο της…
Έρωτας, όμως, ανολοκλήρωτος…
Αγνός…
(τ.470, 418, 438, 484, 510, 657 και: 29, 38)

ΣΠΙΘΑΣ
ΤΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΜΑΧΙ

Νίκος Κατσανίκος: Ποιος είναι αυτός;
Σπίθας: Όνομα-σύμβολο…
Σπίθας: ”αιώνια αχόρταγο και πεινασμένο παιδί”…
Σπίθας:… Και ολίγο πνευματικά καθυστερημένος (επιεικώς)…
Σπίθας: όνομα κατ’ ευφημισμό, ανύπαρκτης εξυπνάδας;
Λάθος!…
Μέγας ταχυδακτυλουργός και ταλαντούχος ποιητής…
Φοβερός υπνωτιστής και αξεπέραστος άσος στο βολάν…
Μοναδικός λύτης άλυτων γρίφων…
’σος στο σημάδι, άσος και στο ζίου ζίτσου..
Σπίθας: παγκόσμιος πρωταθλητής πολυφαγίας…
Ενέπνεε και για… θεός πρωτογόνων θρησκειών…
Ατσάλινη θέληση και καθόλου υπομονετικός…
Δύναμη βαρέων βαρών…
Σπίθας: ολόκληρος ένα στομάχι…
Σπίθας: ολόκληρος μια μεγάλη γενναία καρδιά μικρού παιδιού…
(τ. 202, 789, 318, 345)

ΜΑΓΟΣ, ΘΕΟΣ Ή ΞΩΤΙΚΟ;
ΟΧΙ! …Ο ΣΠΙΘΑΣ!

Γούλα, θεός
Ευτραφής και αχόρταγος θεός της τροφής για τους πυγμαίους της Τανγκανίκας. Στην ακόρεστη πείνα και όρεξη του Σπίθα οι πυγμαίοι της φυλής Κανούα αναγνώρισαν τις ιδιότητες του θεού τους και τον υπάκουσαν ασυζητητί, όταν τους ζήτησε να στραφούν εναντίον των Γερμανών. τ.377
Θεός της Φωτιάς
Θεότητα άγριας φυλής ιθαγενών στο νησί Οκινάβα του Ειρηνικού. Προστάτης του υπέρτατου αγαθού όλων των πρωτογόνων λαών, ο θεός της Φωτιάς στην Οκινάβα, βρήκε στον Σπίθα την ιδανική ενσάρκωσή του. Η ευκαιρία για τον Σπίθα να ζήσει και κυρίως να… χορτάσει σαν θεός, έστω και αγρίων, ήταν μοναδική και την επωφελήθηκε! τ. 433
”Μεγάλο Στοιχειό” (της Ζούγκλας)
Τίτλο που κέρδισε ο Σπίθας νικώντας σε διαγωνισμό πολυφαγίας τον πιο φαγά άνθρωπο της ζούγκλας· τον φύλαρχο των Καόυ-Κάου. τ. 125
Ρας-Αμπού
Θεότητα των φυλών της Ανατολικής Αφρικής Βλέποντάς τον Σπίθα να τρώει όσο όλοι οι άντρες του χωριού τα μέλη της φυλής ’κου-Ρας, πίστεψαν ότι τους επισκέφθηκε ο Ρας-Αμπού, ο θεός της ευτυχίας, που την έλευσή του στον κόσμο την περίμεναν με αγωνία, γιατί θα σταματούσαν οι πόλεμοι και το κυνήγι θα γινόταν άφθονο!.. τ. 535 (εσωτερική εικονογράφηση: τόμος 67/σελ.157)
Σπίθας-Ταρζάν
Βασιλιάς της ζούγκλας! Ο τίτλος, που έλειπε του Σπίθα! Έψαχνε στη ζούγκλα να βρει τον Ταρζάν για να διεκδικήσει το θρόνο. Με την ευκαιρία την άδειασε από κάθε φαγώσιμο καρπό… Οικολογική καταστροφή!…
τ. 537

ΚΕΡΑΥΝΟΣ
Ο ΜΕΝΤΟΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ

τεύχη 1-35 (24 Φεβρουαρίου 1953- 20 Οκτωβρίου 1953)
Κεραυνός: ψευδώνυμο αντιστασιακής ταυτότητας…
Αρχηγός μικρής ομάδας…
Πατέρας της Κατερίνας…
Γνώρισε στο Γιώργο και στο Σπίθα τα πρώτα μυστικά της συνωμοτικής δράσης…
’κουγε κι η Κατερίνα (κρυφά)…
Πέθανε από τα βασανιστήρια Γιαπωνέζου πράκτορα ονόματι Καμικάζι…
Πρόλαβε να ορίσει διάδοχό του, εκείνον που οι κατακτητές ήδη αποκαλούσαν Παιδί-Φάντασμα…
Πρόλαβε να χρήσει μέλλοντα γαμπρό του, εκείνον που η Κατερίνα ήδη αποκαλούσε ”αγαπημένο”..
τ. 1 (εσωτ. εικον.)

ΝΙΚΟΣ ΓΑΛΑΝΟΣ
ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΚΥΠΡΙΟΣ
ΣΕ ΔΙΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ

τεύχη 144-151 (22 Νοεμβρίου 1955- 10 Ιανουαρίου 1956)
Κύπριος στα χαρτιά… Έλληνας στην καρδιά…
Στα ίδια χρόνια με τον Γιώργο…
Ξανθός…
Παράλογα απαθής αντίκρυ στον θάνατο…
Είχε μάθει να παίζει μαζί του από τότε στο τσίρκο σαν ακροβάτης…
Σύντροφοι στο παιχνίδι του οι Γερμανοί…
Τους αντιμετώπιζε σαν αντίπαλους σε παιχνίδι…
Ήταν το πρόσχημα…
Εχθροί του, ήταν οι Άγγλοι…
Κι ας μην το ‘δειχνε..
Κι ας μην το ‘λεγε…
Κοινό το μυστικό του στα 1955 τόσο…
Οι Γερμανοί τον πρόδωσαν στο παιχνίδι τους…
Τον χτύπησαν πισώπλατα με αγγλική εντολή…
Τόσο απλά…
(τ.144)
Η εμφάνιση του Νίκου Γαλανού στο ανάγνωσμα συμπίπτει με την πιο κρίσιμη περίοδο του Κυπριακού Αγώνα, που εστιαζόταν στην αποτίναξη του βρετανικού ζυγού και την ένωση του νησιού με την Ελλάδα.
Τα μηνύματα αγωνιστικότητας του νεαρού Κύπριου, που περνούσαν μέσα από το ανάγνωσμα, έβρισκαν
ανταπόκριση από τους συνομηλίκους του, Κύπριους αναγνώστες. Οι Άγγλοι κυρίαρχοι της Κύπρου τότε,
αντέδρασαν με την παρουσία του Νίκου Γαλανού στο ανάγνωσμα, επισημαίνοντας -και όχι αναίτια- ότι
σε πολλές φράσεις, το κείμενο, ενώ αναφερόταν σε Γερμανούς κατακτητές, εννοούσε Άγγλους κατακτητές. Για τούτο απείλησαν με απαγόρευση της κυκλοφορίας του
”Μικρού Ήρωα” στην Κύπρο, που με τη συμμετοχή του μικρού Κύπριου, γνώριζε θεαματική αύξηση της κυκλοφορίας του στη Μεγαλόνησο!…
Αυτός είναι ο λόγος που αιτιολογεί τη σύντομη καριέρα του παιδιού από την Κύπρο στο ανάγνωσμα.

ΔΙΑΒΟΛΑΚΟΣ
Ο μικρός Δαβίδ με τη σφεντόνα
εναντίον θωρακισμένων Γολιάθ

τεύχη: 163-411 (3 Απριλίου 1956- 3 Ιανουαρίου 1961)
Εντεκάχρονος…
Ο Γιάννης Αστράκης…
Φωτοβόλο αστράκι… Καμάρι της Κρήτης…
Super Star… Το ήξερε και το τιμούσε…
Τα αστείρευτα αποθέματα του θάρρους του τα μάζευε…
Τα έκανε μολυβένιες μπαλίτσες για τη σφεντόνα του…
Αλάθευτες σφεντονιές στα κούτελα των κατακτητών…
Διχαλωτή σφεντόνα ενάντια σε πολυβόλα…
’οπλοι Έλληνες ενάντια σε πάνοπλους Γερμανούς…
Αυτό, ήθελε να πει… Το είπε και αποχώρησε…
Σε μαθητική διαδήλωση… Έπεσε κραυγάζοντας…
Το Παιδί-φάντασμα 2, δεν πρόφτασε να γίνει Παιδί-Φάντασμα 1…
Μαζί του έκλεισε και μια εποχή…
(τ.170)

ΑΡΤΕΜΙΟΣ
ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΛΟΓΕΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

τεύχη 231-247 (23 Ιουλίου 1957- 12 Νοεμβρίου 1957)
Αρτέμιος: Καλόγερος σαν εκατοντάδες άλλους στην αντίσταση…
Έβαλε στην άκρη τα ματωμένα ράσα του ’21 και αποσχημάτισε εαυτόν…
Έβαλε στην άκρη και τον σταυρό…
Πήρε το όνομα ”Νίκος” και ρίχτηκε στη μάχη…
Οι κατακτητές τρομάξανε…
Τον είπανε ”Τρελό πατριώτη”…
Στα φισεκλίκια του παράχωνε περισσότερα τρέλα, παρά σφαίρες…
Κάποτε, οι σφαίρες του εχθρού δεν έστερξαν την αποκοτιά του…
Εκεί, ψηλά, τον υποδέχτηκαν ο Θανάσης Διάκος, ο Παπαφλέσσας, ο Σαμουήλ…
Το σινάφι του…
(τ. 231 � είναι και στις σημαίες)

ΖΟΥΖΟΥΝΙ
ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑ ΗΡΩΑΣ
ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΡΩΑΣ

τεύχη: 256-411(14 Ιανουαρίου 1958 – 3 Ιανουαρίου 1961)
Ζουζούνι… Ο Βενιαμίν των ηρώων… Μόλις οκτώ χρονών… Θανάσης Μελίρης στο όνομα… Ζουζούνι στη ζωή…
Ζουζούνι, γιατί τσίμπαγε ενοχλητικά. Σαν την απειροελάχιστη ετούτη ύπαρξη…
Αυτοσχέδιο φυσοκάλαμο, σαν ράμφος ζουζουνιού… Το όπλο του!..
Συνέχεια και προέκταση της γενναίας καρδιάς του…
Μ’ αυτό πολέμησε απαράμιλλα…
Έπεσε, μπροστάρης σε μαθητική διαδήλωση κρατώντας τη σημαία..
’λλο, που δεν ονειρευόταν στη σύντομη -σαν όλα τα ζουζούνια του Θεού- ζωούλα του..
(τ. 256 (Β), 259 (Β), 274 (Α), 361, 372)
(στην οπτικοποίηση του πάνελ το Ζουζούνι του Απτόσογλου και το διαμετρικά διαφορετικό του
Ανδρεόπουλου με σχόλιο, επειδή είναι ο μοναδικός ήρωας που δημιουργήθηκε από την ταυτόχρονη και
παράλληλη συνεργασία των δύο εικονογράφων με το ανάγνωσμα)

 

ΤΖΙΤΖΙΚΙ
ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ
ΜΕ ΣΤΟΜΑ… ΠΟΛΥΒΟΛΟ

τεύχη: 412-473 (10 Ιανουαρίου 1961- 13 Μαρτίου 1962)
Τζιτζίκι, γιατί μπορούσε να τερετίσει, όπως το τζιτζίκι.. Για αυτό και μόνο…
Επειδή, αυτοί που βάφτισαν ”Τζιτζίκι” τον Δημήτρη Ράνη, δεν ήξεραν για αυτόν…
Ότι ήταν ένα παιδί,
που σήκωνε θαρρετά, αγέρωχα βλέμμα θρασύ από το δεκάχρονο μπόι του..
Όχι, μόνο για να αντικρίσει κατάματα τον βάρβαρο Τεύτονα…
Μα και για να του φτύσει κατάμουτρα μ’ απίστευτη ευθυβολία μπαλίτσα μολυβένια …
Όταν ξεκίνησε ανεπίστρεπτα για τον μακρινό κόσμο των χαμένων παιδιών,
εκείνη την ημέρα σιγήσανε τα τζιτζίκια όλου του κόσμου…
(τ. 412)

ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ
ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ

τεύχη: 475-499 (27 Μαρτίου – 11 Σεπτεμβρίου 1962)
Ξανθός Πιτσιρίκος…
Πιτσιρίκος με φακίδες και πανέξυπνο πρόσωπο…
Ευγένεια και ηρεμία…
Αταίριαστη για την ηλικία του η σοβαρότητά του..
Αταίριαστη με την ηλικία του και η γνώση του στην ιαπωνική πάλη…
Θάρρος, κουράγιο, γενναιότητα και γενναιοφροσύνη ”εκ των ουκ άνευ”…
Μόλις 12 χρονών…
Έφυγε νωρίς…
Αταίριαστο για την ηλικία του κι αυτό…
Σωστά, ή άδικα, αλλά πάντως έπρεπε…
(τ.475, 476)

ΠΕΙΡΑΧΤΗΡΙ
ΜΙΚΡΟΣ ΣΤΟ ΜΠΟΙ ΣΑΝ ΘΑΜΝΟΣ
ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΣΑΝ ΒΟΥΝΟ

τεύχη 500-521(18 Σεπτεμβρίου 1962- 12 Φεβρουαρίου 1963)
Πρωταθλητής δεκάθλου γειτονιάς…
Πρώτος στους βώλους και στο τρέξιμο…
Πρώτος στα κόλπα τα ακροβατικά, στο διάβασμα και πετροπόλεμο…
Πρώτος στο θάρρος και στο θράσος, στην ειρωνεία και στο ξυλίκι…
Πάνω από όλα πειραχτήρι των πάντων…
Αποδείχτηκε εξ ίσου ικανός και στις παρακολουθήσεις…
Όλα ήταν παιχνίδι, ανταγωνισμός… Και έπρεπε να νικάει…
Αλλά όταν διαλέγεις για αντίπαλό σου τον θάνατο,
η φορά που θα σε κερδίσει θα είναι η μοναδική…
Το ήξερε; Ναι, το ήξερε..
Η θυσία του, πάντως δεν πήγε χαμένη…
(τ.500)

ΓΑΤΟΣ
ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ
ΜΕ ΕΠΤΑ ΨΥΧΕΣ

τεύχη: 523-554 (26 Φεβρουαρίου 1963- 1 Οκτωβρίου 1963)
Ατίθασος…
Χαρακτήρας ανεξάρτητος…
Ακροβατικές ικανότητες και μένος επιθετικό ταιριαστό σε αίλουρο…
Παράτολμος… Οξύνοια…
Έμφυτη απερίσκεπτη περιέργεια…
Πιο κατάλληλο προσδιορισμό δεν θα μπορούσε να βρει ο Σπίθας για τον Θανάση Γρηγορά…
Τον βάφτισε ”Γάτο”…
Κι αν δεν ήταν ”γάτος”, θα ήταν ένας ταλαντούχος διαρρήκτης…
Είχε επτά ψυχές… Σαν γνήσιος γάτος…
Τις ξόδεψε όλες με μιας…
Κάτω από το μαστίγιο ανάλγητου Γερμανού δήμιου…
Ήταν δώδεκα χρονών…
Έζησε πολύ για να ήταν μόνον γάτος..
(τ. 524)

ΓΑΒΡΙΑΣ
ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ
ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ

τεύχη: 555-571(8 Οκτωβρίου 1963- 28 Ιανουαρίου 1964)
Γαβριάς ίσον εξυπνάδα, θράσος, εφευρετικότητα…
προσόντα απαραίτητα για την επιβίωση
στους δρόμους μιας πόλης σε δύσκολα χρόνια…
Τραγιάσκα θεόρατη για το μικρό ισχνό κρανίο του…
Συμπλήρωμα απαραίτητο της ατημέλητης φορεσιάς του…
Κανόνι απερίγραπτο, ο ”ντουφεκοσωλήνας” του
μα θανατηφόρα επικίνδυνο.
Δικής του επινόησης… Συμπλήρωμα ξεχωριστό της εξάρτυσής του…
Δικής του επινόησης και κόλπα ιαπωνικής πάλης…
Πάντα απρόβλεπτος σαν όλους τους γενναίους…
Σαν όλους τους αληθινούς μαχητές…
Εντεκάχρονος ”γαβριάς” σε όλα του…
Εμφανίστηκε σαν χαμίνι…
Έφυγε σαν ήρωας…
Προσπαθώντας να σώσει ένα κοριτσάκι… Ένα θηλυκό Γαβριά…
(τ. 555, 561)

ΣΟΥΣΟΥΡΑΔΑ
ΑΕΙΚΙΝΗΤΗ ΚΑΙ… ΘΡΑΣΥΤΑΤΗ!

τεύχη 571-591 (28 Ιανουαρίου 1964- 16 Ιουνίου 1964)
Την έλεγαν Μαρία… Ξανθό δεκάχρονο με πρόσωπο πικάντικο, πανέξυπνο…
Θα μπορούσε να την έλεγαν αγγελούδι… Δεν την είπαν, ωστόσο…
Ο Σπίθας τη βάφτισε ”Σουσουράδα”…
Γιατί δεν στεκόταν στιγμή…
Γιατί η γλώσσα της πήγαινε ροδάνι…
Γιατί με ασέβεια προς μεγαλύτερό της, τον φώναζε ”χοντρό”…
Γιατί τον λάτρευε (και ο Σπίθας το ίδιο)…
Γιατί μ’ ανεμελιά πρόσφερε στον αγώνα.
Πάνω από το μέτρο των φυσιολογικών της δυνατοτήτων…
Απάνθρωπο γερμανικό μαστίγιο, της χάρισε άλλο όνομα…
Τώρα, την λένε πια ”αγγελούδι”…
(τ. 572)

ΜΠΟΜΠΙΡΑΣ
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ
ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

τεύχη: 592-714 (23 Ιουνίου 1964- 25 Οκτωβρίου 1966)
Ήταν 12 χρονών…Τον έλεγαν Κώστα Λούλη…
Προτιμούσε να τον λένε ”Μπόμπιρα”…
Κι ας μην ταίριαζε στα όμορφα, ευγενικά χαρακτηριστικά του…
Κι ας μην ταίριαζε στους καλούς του τρόπους…
…Και στο προικισμένο με μοναδική ευφυΐα μυαλό του…
Σκάρωνε εφευρέσεις με μοναδική επινοητικότητα και ευχέρεια…
Μερικές για παιχνίδι…
’λλες, για τον αγώνα ενάντια στον κατακτητή…
Αγαπούσε με πάθος την ειρήνη…
Μόνον, που δεν πρόλαβε να τη γνωρίσει…
(τ. 592, 605)

ΚΥΠΡΟΣ
ΜΙΚΡΗ ΓΕΝΝΑΙΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ

τεύχη: 607-714 ( 6 Οκτωβρίου 1966 -25 Οκτωβρίου1966)
Η Κύπρος δεν είναι μόνον νησί…
Ήταν και κοριτσάκι από τη Λευκωσία…
Ήταν δεν ήταν δέκα χρονών…
Θαρραλέο στα όρια του θράσους…
Έκρυβε στα δάχτυλά της αναπάντεχο όπλο…
Τσιμπιές με τέχνη, που έριχναν αναίσθητο από πόνο, ακόμα και γίγαντα…
Δεν ήταν ο Γιώργος, η Κατερίνα, ο Σπίθας που την πήραν στην παρέα τους…
Αυτή τους πήρε με το ”έτσι, θέλω!”…
Γιατί, λέει, τους βρήκε του γούστου της!..
Βάναυσος ήταν ο χαμός της…
Και αναίτιος…
Όπως όλων των παιδιών, που φεύγουν…
(τ.620)

ΧΑΖΟΥΛΗΣ
ΤΟ ΠΙΟ ΧΑΖΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
AΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ…

τεύχη: 696-714 ( 21 Ιουνίου 1966- 25 Οκτωβρίου 1966).
Αυτοαποκαλούταν Χαζούλης…
Καθόλου αυθαίρετα…
Αφού, ούτε ο ίδιος θυμόταν το πραγματικό του όνομα…
Έκλεβε τρόφιμα των Γερμανών. Τα μοίραζε σε πεινασμένα μικρά παιδιά…
Ούτε ψίχουλο για τον εαυτό του…
Χαζούλης ίσως για αυτό…
Κραυγάζοντας κραυγή ινδιάνικη δικής του επινόησης,
έπεφτε μέσα στα όλα. ασυλλόγιστα…
Το θάρρος το ασυλλόγιστο, του περίσσευε
Ίσως για αυτό Χαζούλης…
Αφάνταστα δυνατός, παρότι λιπόσαρκος…
Μαθήτευσε την εξυπνάδα δίπλα στο Σπίθα…
Αλλά δεν πρόλαβε…
Έπεσε μαζί με τον Μπόμπιρα και με την Κύπρο…
Για να έχουν τα δυο μικρά κάποιον δυνατό να τα προστατεύει εκεί μακριά…
(τ. 696, 697, 708)

ΣΑΪΤΑΣ
Ο ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΚΟ ΚΟΡΜΙ

τεύχη: 715-739 ( 1 Νοεμβρίου 1966-18 Απριλίου 1967)
Ελληνόπουλο 11-12 χρονών.
Αντανακλαστικά με ταχύτητες φωτονίου…
Υπεράνθρωπη δύναμη…
Εκπληκτικές ακροβατικές ικανότητες…
Τέλεια γνώση πολεμικών τεχνών…
Ο Σπίθας τον βάφτισε ”Σαΐτα”…
Φτωχό να περιγράψει τον Γιάννη Θάσο…
H ένταξή του στην αντίσταση από κίνητρο ταπεινό…
Εκδίκηση για το θάνατο των γονιών του…
Ο αγώνας των φίλων του τον συνεπήρε…
Ξέχασε την εκδίκηση…
Αφοσιώθηκε στην ελευθερία…
Συνέβαλε στην κατάκτησή της.
Όσο πρόλαβε…
(715, 716)

ΜΙΜΟΖΑ
ΑΤΙΘΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ

τεύχη 740-763 (9 Μαΐου 1967- 17 Οκτωβρίου 1967)
Μιμόζα… Ένα εύθραυστο λουλούδι στην αντίσταση…
Ένα ”μη μου άπτου”…
Όσο εύθραυστο θα μπορούσε να είναι κορίτσι
πλασμένο με γονίδια κρητικά…
Μιμόζα: το πραγματικό της όνομα…
Όπλο της φοβερή φτερνιδόσκονη…
Με απύθμενο θράσος την εξαπόλυε σε ενοχλούντες…
Εχθρούς και φίλους αδιακρίτως…
Μια μάνα που ξεψυχούσε… Αιμόφυρτη… Με βρέφος στην αγκαλιά της…
Και οι δολοφόνοι της ολόγυρα…
Η αιτία του χαμού της μικρής Μιμόζας από την Κρήτη..
(τ. 740, 752)

ΤΖΑΓΚΟΥΑΡ
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΑ ΜΑΤΙΑ

τεύχη: 759-791 (19 Σεπτεμβρίου 1967- 30 Απριλίου 1968)
Δυο μάτια χρυσαφιά που λάμπανε παράξενα…
Όπλο μυστικό και φανερό συνάμα…
Αιχμαλώτιζαν ακαριαία τη θέληση του άλλου…
Ακροβατική ευκινησία αιλουροειδούς…
Ταχύτητα αστραπής στις επιθέσεις του…
Περιφρόνηση φόβου και κινδύνου…
Συμπεριφορά ιαγουάρου… Ακριβώς: Τζάγκουαρ τον φώναζαν από μικρό…
Βαθύ μίσος για τους κατακτητές που είχαν δολοφονήσει τους δικούς του…
Βαθύτερο το μίσος γιατί είχαν κάνει σκλάβο.
Αυτόν ένα περήφανο κι ελεύθερο αιλουροειδές…
Τους πολέμησε με τα όπλα του και εκείνοι με τα δικά τους…
Ίσως και να τους νίκησε.
Αλλά δεν πρόλαβε να το μάθει…
(τ. 759)

ΛΙΛΙΠΟΥΤ
ΕΝΑΣ ΛΙΛΙΠΟΥΤΕΙΟΣ ΗΡΩΑΣ
ΜΕ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΓΙΓΑΝΤΑ

τεύχη: 792-798 (7 Μαΐου 1968- 18 Ιουνίου 1968)
Θόδωρο Μάκρη.. Έτσι τον έλεγαν…
”Λίλιπουτ”: Έτσι τον φώναζαν…
Δεν ταίριαζε στην εμφάνιση του 12χρονου ψηλόλιγνου.
Το ήθελε, γιατί του θύμιζε τον πατέρα του. Τον φώναζε: ”Λίλιπουτ”.
Ύστερα, οι Γερμανοί εκτέλεσαν τον πατέρα του…
Πέθανε κι η μάνα του από τη λύπη…
Θα τους πολεμούσε…
Είχε για όπλο μικρή συμπαγή λαστιχένια σφαίρα…
’κου, με τι όπλο στάθηκε απέναντι στα πολυβόλα!…
Δεν μάθαμε την τύχη του..
Το ανάγνωσμα διέκοψε την κυκλοφορία του λίγες εβδομάδες μετά την εμφάνισή του. (τ. 794, 798)

ΗΡΩΕΣ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΔΙΑ
ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ

Ζώα αγαπημένα, που σε αρκετές φορές ”συγγραφική αδεία” έκλεβαν την παράσταση με τα καμώματά τους και τα κατορθώματά τους.
ΜΟΥΤΣ
Ακαθορίστου ράτσας σκύλος, αλλά με νοημοσύνη ανθρώπου ο Μουτς συντρόφεψε την παρέα του Παιδιού-Φάντασμα ως αποκλειστικό σκυλί του Σπίθα για 200 περίπου τεύχη, αν και όχι πάντα παρών. (τ. 78)
ΦΙΛΑΡΑΚΟΣ
Λυκόσκυλο με στρατιωτική εκπαίδευση ”πρόδωσε” τα αφεντικά του τους Γερμανούς για να ακολουθήσει το Ζουζούνι. Χάρη στη υψηλή νοημοσύνη του η συμβολή στην επιτυχή έκβαση αρκετών αποστολών της παρέας του Παιδιού-Φάντασμα υπήρξε καθοριστική. Τραυματίστηκε σοβαρά και αποχώρησε από την ενεργό δράση. (τ. 264 (+Ζ?Α), 274(+Ζ)
ΡΙΝ ΤΙΝ ΤΙΝ
Εκπαιδευμένο λυκόσκυλο, που παρακάλεσε ετοιμοθάνατος συμμαχικός πράκτορας τη Μιμόζα να το πάρει και να το φροντίζει. Σε αντάλλαγμα το πανέξυπνο λυκόσκυλο πρόσφερε σημαντικές και ηρωικές υπηρεσίες στους μικρούς ήρωες, έως τη στιγμή που πυροβολήθηκε θανάσιμα από Γερμανούς, όταν τους επιτέθηκε για να εκδικηθεί τον θάνατο του Τζάγκουαρ. (τ. 753 (+Μιμ.), 756)
ΣΠΙΘΑΚΙ
Χαριτωμένο και καλοθρεμμένο σκυλάκι που ακολούθησε τον Σπίθα, όταν τον φώναξε για να τον κάνει.. μεζέ. Η συμμετοχή του στη δράση δεν είχε την έκταση των άλλων σκύλων της παρέας, αλλά αυτό δεν το γλίτωσε από τα πυρά Γερμανών που το γάζωσαν εν ψυχρώ χωρίς λόγο. (τ. 649)

Mikros Hroas 8

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ

ΣΕΪΤΑΝ ΑΛΑΜΑΝ
Ο ”ΔΙΑΒΟΛΟΓΕΡΜΑΝΟΣ ΜΕ ΤΑ ΧΙΛΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

τεύχη 17-40 (Ιούλιος-Νοέμβριος του 1953)
Γερμανός πράκτορας.
”Σεϊτάν Αλαμάν” τον αποκάλεσαν οι ’ραβες,
επειδή εμφανιζόταν με μαύρη εφαρμοστή φόρμα.
Σαν διάβολος πραγματικός σε εμφάνιση και ικανότητες.
Υπήρξε η πιο θρυλική μορφή από το αντίπαλο στρατόπεδο.
Έφηβος κι αυτός σαν τον Γιώργο Θαλάσση.
Έδρασε στην Αίγυπτο, στην Ελλάδα.
Παγιδευμένος στα υπόγεια βενετσιάνικου ανακτόρου
”εξεμέτρησε τον ζην”.
Δράστης του θανάτου του το Παιδί-Φάντασμα.
τ. 17

ΦΡΟΪΛΑΪΝ Χ
Η ΜΙΑ, ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠ
ΦΡΟΪΛΑΪΝ Χ
ΤΗ

τεύχη: 24-33 (Αύγουστος-Οκτώβριος 1953)
Γερμανίδα σαμποτέρ περίπου 20 χρονών.
Για τα αγόρια αναγνώστες του Μικρού Ήρωα,
δεν υπήρξε πιο αγαπημένη αντίπαλος του Γιώργου Θαλάσση.
Απροσδόκητα ερωτική συμπεριφορά σε παιδικό ανάγνωσμα της δεκαετίας του ’50.
Σατανική και αδυσώπητη, ωστόσο, όσο κάθε αντίπαλος του Παιδιού-Φάντασμα.
Μεταπήδησε στο συμμαχικό στρατόπεδο, αλλά δεν πρόλαβε να δράσει.
Οι Γερμανοί συμπατριώτες της, δεν σεβάστηκαν συμπάθειες αναγνωστών.
Τη σκότωσαν αδίστακτα στην πρώτη ευκαιρία.
Τη θυμόμαστε ακόμα…
τ. 25, 33

ΓΕΡΑΚΙ
Ο ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΟΛΕΘΡΟΥ
ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Τεύχη: 333-338 (Ιούλιος-Αύγουστος 1959)
Γερμανός κατάσκοπος άριστος σε όλα.
Είχε και στο χέρι του τατουάζ. Γεράκι ζωγραφιστό.
Εξ ού και τα όνομά του.
Μεταπήδησε στο συμμαχικό στρατόπεδο.
Επιχείρησε να απαγάγει ή να σκοτώσει τον Χίτλερ.
Ήταν το μοιραίο λάθος του. Η φρουρά του δικτάτορα τον σκότωσε.
τ.333, 334

ΓΚΡΙΖΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΣΑΜΠΟΤΕΡ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΟΚΟΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

τεύχη: 240-242 (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 1957)
Αγνώστου ταυτότητας πράκτορας των Γερμανών.
Έδρασε στη Νέα Υόρκη.
Φορούσε ολόσωμη εφαρμοστή γκρίζα φόρμα,
που κάλυπτε και τα χαρακτηριστικά του προσώπου του.
’λλες φορές εμφανιζόταν με τα χαρακτηριστικά επιφανών πολιτών.
Η κατασκοπευτική του καριέρα έκλεισε άδοξα στην ηλεκτρική καρέκλα.
τ.241

ΚΑΜΙΚΑΖΙ
Ο ΚΙΤΡΙΝΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ
ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

τεύχη 34-40 (Οκτώβριος-Νοέμβριος 1953)
Ιάπωνας πράκτορας, άριστος γνώστης των πολεμικών τεχνών.
Απέτυχε να προστατεύσει απόρρητο όπλο,
που θα έκανε την Ιαπωνία μοναδική κοσμοκράτειρα.
Για τούτο θέλησε να χαρακίρι!..
Του το απαγόρευσε ο αυτοκράτορας.
Πρώτα έπρεπε να εξοντώσει το Παιδί-Φάντασμα… Και μετά, ας το έκανε.
Πρόλαβε και τον εξόντωσε το Ελληνόπουλο…
τ.34

ΚΙΤΡΙΝΗ ΕΧΙΔΝΑ
ΟΜΟΡΦΗ ΣΑΝ ΘΕΑ
ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΣΑΝ ΟΧΙΑ

τεύχη: 53-56 (Φεβρουάριος-Μάρτιος 1954)
Γερμανίδα πράκτορας και σαμποτέρ.
Η υπ’ αριθμόν 1 κατάσκοπος και σαμποτέρ της Γερμανίας.
Πανέμορφη ξανθή θεά.
Κατά άλλα, οχιά!
Αποστολή της: να συνδράμει τον πράκτορα ”Τσακάλι”
να εξοντώσει το Παιδί-Φάντασμα.
Παραπάτημα στην άκρη γκρεμού, στάθηκε μοιραίο για τη ζωή της.
τ.53, 56

ΚΟΡΑΚΑΣ
ΤΟ ”ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟ ΚΤΗΝΟΣ”

τεύχη 57-64 (Μάρτιος-Μάιος 1954)
Γερμανός πράκτορας.
Έδρασε στη Γερμανία και στην Ελλάδα.
Μαύρο ντύσιμο. Μαύρη ψυχή.
Κοράκι μέσα κι έξω.
Εκτός από πράκτορας ειδικών αποστολών, ασχολούταν και με πειράματα γενετικής μετάλλαξης.
Φονεύθηκε από τους δικούς του.
Επειδή, το Παιδί-Φάντασμα, έκανε τους Γερμανούς να πιστέψουν, ότι ο Κόρακας ήταν προδότης.
τα.59, 61

ΛΑΣΤΙΧΕΝΙΟ ΠΑΙΔΙ
ΜΙΚΡΟΣ ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΚΡΟΥ ΗΡΩΑ

τεύχη: 105-108 (Φεβρουάριος-Μάρτιος 1955)
Γερμανός πράκτορας και σαμποτέρ.
Συνομήλικος με το Παιδί-Φάντασμα.
Τον αποκαλούσαν ”Λαστιχένιο Παιδί” για τις ακροβατικές του ικανότητες.
Σκοπός της ζωής του: η εξόντωση του Γιώργου Θαλάσση.
Πρωτίστως για λόγους εκδίκησης.
Το Παιδί-Φάντασμα είχε σκοτώσει τον πατέρα του” τον πράκτορα ”Φρανκενστάιν.
Το τέλος του ήταν ανατριχιαστικό.
Τον έριξαν στα λιοντάρια τσίρκου οι ίδιοι οι συνάδελφοί του…
Νόμιζαν, ότι ήταν το Παιδί-Φάντασμα.
τ.107

ΤΣΑΚΑΛΙ
ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΟΥΝΝΟΣ
ΜΕ ΜΟΡΦΗ ΑΡΙΟΥ

τεύχη 48-56 (Ιανουάριος-Μάρτιος 1954)
Γερμανός σαμποτέρ στα χρόνια του Γιώργου Θαλάσση.
Αυθεντικός ξανθός Ούννος…
’ριος, σύμφωνα με τα ναζιστικά πρότυπα.
”Τσακάλι” τον είχαν ονομάσει οι Ρώσοι, όταν έδρασε στη χώρα τους
περισσότερο ως δολοφόνος αδίστακτος, παρά ως σαμποτέρ επιτήδειος.
Σκοτώθηκε με τον ίδιο τρόπο και ταυτόχρονα με την ”Έχιδνα”.
τ. 51

ΦΡΟΙΛΑΪΝ ΤΑΡΖΑΝ
”ΤΑΡΖΑΝ”… ”ΒΑΛΚΥΡΙΑ” ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ.
ΦΟΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ

τεύχη 124-127 (Ιούλιος 1955)
Γερμανίδα πράκτορας.
Ξανθή, ψηλή, πανέμορφη σαν βαλκυρία.
Σκληρά παγωμένα χαρακτηριστικά και ανάλογα συναισθήματα.
Η δράση της περιορίστηκε μόνον στη ζούγκλα του Γαλλικού Σουδάν.
Αιχμαλωτίστηκε από το Παιδί-Φάντασμα.
Εκτελέστηκε εξ αποστάσεως από άλλον Γερμανό πράκτορα,
ενώ ήταν έτοιμη να προβεί σε αποκαλύψεις.
τ.124

ΠΡΑΚΤΩΡ 3
Ο ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΜΕ ΤΙΣ 3 ΜΟΡΦΕΣ
ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΔΙΔΥΜΟ… ΞΑΔΕΛΦΟ

τεύχη 294-302 (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 1958)
Γερμανός πράκτορας..
Εμφανιζόταν με τρεις διαφορετικές μορφές.
Ποτέ παιδί, πότε νέος, πότε ηλικιωμένος.
Για τούτο και τον αποκαλούσαν ”Πράκτορα 3”.
Στην κορύφωση της μονομαχίας του Παιδιού-Φάντασμα με τον ”3”,
εμπλέκεται ο αντιναζί εξάδελφος του Γερμανού…
Ήταν όμοιοι σαν δυο σταγόνες νερό.
Ο αντιναζί εξάδελφος σκοτώνεται και ο ”3” αλλάζει ριζικά απόψεις και στρατόπεδο.
Φονεύεται από συμπατριώτες του σε συμπλοκή.
τ.295

ΤΡΕΙΣ ΞΩΤΙΚΕΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΕΣ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ

Ο τίτλος της βασίλισσας φυλών της ζούγκλας και η εξωτική ομορφιά τους ήταν δύο κοινά χαρακτηριστικά τους.
Τις δύο αφρικανές ο Γιώργος Θαλάσσης τις έπεισε να σταματήσουν να παρέχουν βοήθεια στους Γερμανούς, ενώ η τρίτη, βασίλισσα σε νησί του Ειρηνικού, ήταν η πρώτη γυναίκα που του έκανε… πρόταση γάμου!
Καλόα
Βασίλισσα σε μια παράξενη λευκή φυλή στα βάθη της ζούγκλας του Σουδάν.
Οι υπήκοοί της την αποκαλούσαν ”Θεά του Πολέμου”, επειδή έπεφτε πάντα πρώτη στη μάχη. Ξεχώριζε για τη γενναιότητά της, προκαλώντας δέος στους αντιπάλους της και με την ομορφιά της. τ. 724
Αλούνα
Βασίλισσα των κατοίκων του νησιού Νιόχα στον Ειρηνικό.
Βοήθησε το Παιδί-Φάντασμα να διαλύσει την γερμανική βάση που υπήρχε στο νησί της.
Για τις υπηρεσίες του Παιδιού-Φάντασμα στο λαό της, του ζήτησε να μείνει για πάντα κοντά της. Ήθελε να τον κάνει… άντρα της και βασιλιά της φυλής. τ.183
Τανγκανίκα
Βασίλισσα της άγριας φυλής των Αετών.
Πολύ ωραία και πολύ σκληρή γυναίκα.
Στο σημάδι με το τόξο ξεπερνούσε και τον καλύτερο πολεμιστή της Αφρικής.
Το Παιδί-Φάντασμα την έπεισε, ότι αυτοί που θέλουν το κακό της φυλής της ήταν οι Γερμανοί και όχι οι Σύμμαχοι. τ.187

ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΣΗ ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Την 1η Απριλίου 1961 άρχισε κάθε Σάββατο η επανέκδοση του Μικρού Ήρωα από την αρχή. Διακόπηκε ταυτόχρονα με την πρώτη έκδοση το 1968, θέλοντας ακόμα άλλα 48 τεύχη για να έφτανε έως το τεύχος 423 τουλάχιστον, που ήταν το πρώτο παράλληλο τεύχος από την α’ έκδοση, όταν είχε αρχίσει η ανατύπωση.
Από την 8η Σεπτεμβρίου άρχισε να κυκλοφορεί παράλληλα με την α’ έκδοση και την ανατύπωση κάθε Πέμπτη η Γ’ έκδοση. Διακόπτοντας και αυτή την κυκλοφορία της ταυτόχρονα με τις δύο άλλες πρόλαβε να βγάλει 90 τεύχη, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός της προέβλεπε μόνον τα οκτώ πρώτα, που είχαν εξαντληθεί.
Ακολούθησε την αμέσως επόμενη εβδομάδα (2 Ιουλίου 1968) ο ”Εικονογραφημένος Μικρός Ήρως” με 15θήμερη συχνότητα, που έβγαλε 64 τεύχη, όλα με επιλογές από τις παλιές περιπέτειες σε μορφή κόμικ.
Το 1975 πάλι με τίτλο ”Μικρός Ήρως” κυκλοφόρησε εικονογραφημένο περιοδικό με επιλογές από τις παλιές περιπέτειες του Μικρού Ήρωα.
Έδινε έμφαση και πάλι στο κείμενο και είχε καινούργια εικονογράφηση. Κυκλοφόρησαν 26 εβδομαδιαία τεύχη.
Το 1985 με μορφή βιβλίων τσέπης κυκλοφόρησαν με εβδομαδιαία συχνότητα οι 100 τόμοι της πρώτης έκδοσης και επανακυκλοφόρησαν από το στοκ αμέσως μετά, αλλά δεν ολοκληρώθηκε η επανακυκλοφορία.
Το 2002 από τα υπόλοιπα του στοκ των βιβλίων -τόμων γίνεται αναδιανομή σε μηνιαία συχνότητα με πρόσθετη προσφορά μια συλλεκτική ανατύπωση των πρώτων τευχών της αρχικής έκδοσης του 1953, ή της επανέκδοσης του 1961.
Τα στοιχεία είναι από το ”Λεξικό του Μικρού Ήρωα”, που θα εκδοθεί προσεχώς από τις εκδόσεις του ”Περιοδικού Τύπου ΑΕ”
(Οπτικό υλικό στο πάνελ: παράθεση τευχών των διαφόρων εκδόσεων με συνοδευτικές λεζάντες για την εικονογράφηση)

Απάντηση στη συζήτηση

RSS

Ψάχνεις κάτι ;

Loading

MYCOSMOS magazine





Συμπόσιο

Μυστικές διαδρομές Έτος: 2001

Ξεκίνησε από τον/την μανος μανος στο ΤΑΙΝΙΕΣ – ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ. Τελευταία απάντηση από τον/την μανος μανος 29 Μαρ. 8 Απαντήσεις

Η Πηγή Της Ζωής

Ξεκίνησε από τον/την Ravenspirit στο ΤΑΙΝΙΕΣ – ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ. Τελευταία απάντηση από τον/την Mak Aroni 13 Μαρ. 3 Απαντήσεις

Thrive - όταν ο κόσμος ξυπνάει

Ξεκίνησε από τον/την Φαύλος Κύκλος στο ΤΑΙΝΙΕΣ – ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ. Τελευταία απάντηση από τον/την Mak Aroni 13 Μαρ. 1 Απάντηση

Σήμα

Γίνεται φόρτωση...

scroll to the top